No referring post found.
இது பார்த்திபன் கனவு தொடர்கதையின் 11-வது அத்தியாயம்.
Gays-கள் பற்றி கேவலமாக comment அடித்ததற்காக அஷ்வின் பார்த்திபனிடம் கோபித்துக்கொண்டு போகிறான். பார்த்திபன் தான் அப்படி comment அடித்தது தன் மனசாட்சிக்கு உண்மை இல்லை என்பதை அர்ணாவுடைய நினைவுகள் உறுத்துகிறது. வேலைக்கு சேர்ந்த பிறகு தன் சக ஊழியன் அர்ணாவுடன் நெருக்கம் ஏற்படுகிறது. அர்ணாவை அணு அணுவாக ஆராதிக்கும் பார்த்திபன், அர்ணாவுடன் உடலுறவு கொள்ளும் சந்தர்ப்பம் அமையும் போது பிரமிப்பில் ஆழ்கிறான். இந்த காமமும், நட்பும் வெறுமனே பார்த்திபனிடம் இருந்து ஒரு தரப்பாக இல்லாமல், பார்த்திபன் மற்றும் அர்ணாவ் இருவருமே இந்த phase-ஐ அனுபவிக்கிறார்கள்.
|
காலை அலுவலகத்துக்கு வந்த பார்த்திபன், அஷ்வினுடைய காலி இருக்கையை பார்த்து பெருமூச்சு விட்டபடி தன் Laptop-ஐ திறந்து login செய்தான். நேற்று இரவு தான் அவனுக்காக அலுவலகத்தில் இருந்தாலும், அஷ்வின் தன்னை கண்டுக்கொள்ளாமல் கிளம்பி போனது பார்த்திபனை கடுப்பேற்றியது. ஆனால் வீட்டுக்கு போன பிறகு ஏனோ பார்த்திபனுக்கு அஷ்வின் பக்கத்து கோபத்தின் நியாயம் புரிந்தது. அதற்கு தனக்குள் புதைந்து கிடந்த அர்ணாவின் நினைவுகள் மீண்டும் கிளறப்பட்டதும், அது உருவாக்கிய குற்ற உணர்ச்சி கூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். இன்று சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் அஷ்வினிடம் தான் gay-க்கள் பற்றி comment பேசியதற்கு மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்துவிட்டு, தன் Outlook calendar-ல் முதல் Teams meeting எத்தனை மணிக்கு என்று பார்த்தான். முக்கால் மணி நேரம் இருக்கிறது.. அதனால் ஒரு coffee குடித்துவிட்டு வரலாம் என்று தன் laptop-ஐ logout செய்துவிட்டு cafetaria-வுக்கு கிளம்பினான்.
பார்த்திபன் வழக்கம் போல lift-க்காக காத்திருக்காமல் மாடிப்படியில் ஏறி நடந்தான். மாடிப்படியின் வளைவை தாண்டியபோது பார்த்திபனிடம் இருந்து ஆழ்ந்த பெருமூச்சு ஒன்று உதிர்ந்தது. அந்த சுவற்று மூலையில் தன்பாலீர்ப்பு முத்தத்தை பார்த்ததும் trigger ஆகி தான் செய்த செயல்கள் இன்று தன்னை கூனிக்குறுகி நிற்க வைக்கும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. என்ன தான் நாம் செய்வது தப்பு என்று தெரிந்து செய்தாலும், அதை அடுத்த மனிதர் சுட்டிக்காட்டும் போது உறைக்கும். இங்கு நடந்ததும் அது தான்.
ஓரினச்சேர்க்கை கடந்த காலம் கொண்ட நான் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களை உற்சாகப் படுத்தவில்லை என்றாலும், அவர்களை பயமுறுத்தாமல், இழிவு செய்யாமல் கடந்து போயிருக்க வேண்டும். அதை விட்டு தன்னுடைய ஆற்றாமையை, தனக்கு கிடைக்காத சந்தோஷம் அடுத்தவர்களுக்கு கிடைக்கக்கூடாது என்ற குரூர மனோபாவத்தில் அவர்களை பயமுறுத்தியது எவ்வளவு கேவலம் என்பதை புரிய வைக்க அஷ்வினின் கோபம் தேவைப்பட்டது.
மதியத்துக்கும் மாலைக்கும் இடைப்பட்ட மந்தகாச வேளை… பார்த்திபன் இளையராஜாவின் பாடல் ஒன்றை முனுமுத்தபடி தன் வேலையை செய்துக்கொண்டிருந்தான். சமீபமாக வாழ்க்கை மிக இனிமையாக செல்வதால் பார்த்திபனுக்கு வேலையில் சவால்கள் வரும்போது களைப்புக்கு பதில் உற்சாகம் வருகிறது. அவனது வேலைகள் deadline-க்கு முன்பே முடிந்துவிடுவதும், அது பெரும்பாலும் reiteration / மறுஆக்கத்துக்கும் போகாத அளவுக்கு நேர்த்தியாக இருப்பதால் Client side-லும் பார்த்திபனை பற்றிய நல்ல அபிப்பிராயம் படர்ந்திருந்தது. ஏதோ உள்ளுணர்ச்சி சொல்ல, பார்த்திபன் தலையை திருப்பி பார்த்த போது அர்ணாவ் இவனை நோக்கி வந்துக்கொண்டிருந்தான். அர்ணாவின் முகத்தில் புன்னகையை தாண்டி ஏதோ ஒரு கவலை இருப்பதை பார்த்திபனால் உணர முடிந்தது. பார்த்திபனை சுற்றி யாரும் இல்லாததால் அர்ணாவ் ஒரு Chair-ஐ இழுத்து பார்த்திபன் பக்கத்தில் போட்டு உட்கார்ந்தான்.
பார்த்திபன் “என்ன ஆச்சுடா குட்டி… ஏதோ கவலையா இருக்குற மாதிரி தெரியுது” என்று தன் வேலைக்கு break கொடுத்துவிட்டு அர்ணாவிடம் திரும்பினான். அர்ணாவ் “என்னோட module-ல நான் Leave request create பண்ணினா அது எல்லா approvers-க்கும் approval-க்கு போக மாட்டேங்குது. Random-ஆ சில recipients-ஐ ignore பண்ணிடுது. Workflow-ல எங்கேயோ என்னவோ miss ஆகுது… ஆனா அது என்னான்னு தான் தெரியலை… உனக்கு நேரம் இருந்தா அதை பாக்குறியா?” என்று சொன்ன போது பார்த்திபன் அர்ணாவின் கையை ஆதரவாக பிடித்தான்.
பார்த்திபன் “அதுக்கென்ன… இப்பவே பார்த்துட்டா போச்சு. உனக்கு நேரம் இருக்குல்ல?” என்று தன் வேலையை அப்படியே ஓரம் கட்டிவிட்டு இன்னொரு session-ஐ திறந்தான். அர்ணாவ் பதற்றத்துடன் 24″ monitor திரையை பார்த்தபடி, இன்னும் நெருங்கி உட்கார, பார்த்திபன் அர்ணாவின் தொடையை தட்டி அவனை ஆசுவாசப்படுத்தினான்.
பார்த்திபன் நினைத்த அளவுக்கு அர்ணாவின் பிரச்சனை எளிதானது அல்ல என்று கொஞ்ச நேரத்திலேயே புரிந்தது. பார்த்திபன் அர்ணாவிடம் “ஒரு தடவை basic configurations-ல இருந்து முழுசா check பண்ணிடலாம்…” என்று பிரச்சனையின் ஆழத்துக்கு இறங்கினான். அர்ணாவும் பார்த்திபனின் debugging-ல் இருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம் என்று உன்னிப்பாக கவனித்தான். கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேர போராட்டத்துக்கு பிறகு பார்த்திபன் பிரச்சனையின் மூலக்காரணத்தை பிடித்து, சரி செய்துவிட்டு, அர்ணாவ் சொன்னது போல leave request-கள் உருவாக்கினான்.
பார்த்திபன் workflow-வில் அவை யாருக்கு எல்லாம் சென்றது என்பதை database table-ஐ திறந்து பார்க்க, அவை சரியாக update ஆகியிருந்தது. பார்த்திபன் “இப்போ போய் உன்னோட Sent items-ல பாரு” அர்ணாவை பார்த்தபோது அவன் முகத்தில் நிம்மதியும், புன்னகையும் ஒன்று சேர படர்ந்திருந்தது. அர்ணாவ் “Workflow-ல பிரச்சனைன்னு மண்டை காய்ஞ்சு போயிருந்துச்சு… இன்னைக்கு ராத்திரி முழுக்க உட்காரவேண்டி இருக்குமோன்னு பயந்து போயிட்டேன் ஆனா…” என்று பார்த்திபனின் கையை கோர்த்தபடி அவன் தோளில் முகம் புதைத்தான். “சரியான மண்டக்காரண்டா நீ!” என்று பார்த்திபனின் தோளில் தாடையை இருத்தினான்.
பார்த்திபன், வடிவேலு குரலில் “அதுக்கு grain வேணும்..,” என்று தன் தலையை சுட்டிக்காட்ட, அர்ணாவ் “என்னது? groin (கொட்டை)-ஆ?” என்று பச்சக்கென்று பார்த்திபனின் சுன்னித்தண்டை பிதுக்கினான். இதை எதிர்பார்க்காத பார்த்திபன் jerk ஆகி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். அர்ணாவ் “நீ தானே groin (கொட்டை)ன்னு சொன்னே…” என்று கண்ணடித்தான். பார்த்திபன் “வேலை நேரத்துல கூட உனக்கு விளையாட்டு தான். யாராச்சும் பார்த்தா என்ன ஆகும்?” என்று அங்கலாய்த்தபடி table-க்குள் சரிந்து நகர்ந்தான். அர்ணாவ் “அப்போ யாராச்சும் பார்த்துட்டா..அப்படிங்குறது தான் உன் பிரச்சனை… office-ல handjob பண்ணக்கூடாதுங்குறது இல்லை தானே…” என்று வம்படியாக பார்த்திபனின் சுன்னித்தண்டை விரட்டிப் பிடித்து பிதுக்கினான்.
பொதுவாகவே பரபரப்பு இல்லாமல் இருக்கும் அந்த floor அன்று இவர்களுக்கு ஏதுவாக, பக்கத்தில் யாரும் இல்லாமல் இனிமையான தனிமையை ஏற்படுத்தி கொடுத்திருந்தது. அர்ணாவ் தன் சூடான பெருமூச்சை பார்த்திபனின் காது படல்களில் படர்த்திபடி தன் கைவிரல்களை பார்த்திபனின் சுன்னித்தண்டில் வேலை செய்ய வைத்து, அதை விரைக்க வைத்தான். பார்த்திபனுக்கு அர்ணாவின் செயல் மறுக்க முடியாத இன்ப அவஸ்தையாக இருந்தது. அவனது தயக்கம் அர்ணாவுக்கு உற்சாகம் கொடுத்தது. அர்ணாவ் table-க்கு மேலே அலுவலகத்து வேலையில் busy-யாக இருப்பது போல table-க்கு கீழே பார்த்திபனின் pant zip-ஐ உறித்தான்.
அர்ணாவ் பல்லை கடித்துக்கொண்டு செல்ல கோபத்துடன் “முதல்ல உன்னை gym-க்கு இழுத்துட்டு போய் உடம்பை குறைக்க வைக்கனும். இப்படி tight-ஆ pant போட்டா நான் எப்படி அவுக்குறது” என்று மெல்லிய குரலில் கர்ஜிக்க, பார்த்திபன் சிரித்தபடி தன் zip-பை கழற்றியதோடு நிற்காமல் belt buckle-ஐயும் நெகிழ்த்தி கொடுத்தான். சில மணித்துளிகளில் பார்த்திபனின் சுன்னி வெளியே காற்று வாங்க, அர்ணாவ் கிறக்கமாக தன் கீழுதட்டை கடித்துக்கொண்டு பார்த்திபனுக்கு கையடித்துவிட ஆரம்பித்தான். பார்த்திபனை ஆரம்பத்தில் தடுத்த கூச்சம், நாச்சம் எல்லாம் காமத்துக்கு முன் காணாமல் போக, அவன் தன் கையை அர்ணாவுடைய சுன்னியின் மீது வைத்தான்.
பொது இடங்களில் நிர்வாணம் ஆவது அர்ணாவுக்கு தனி கிறக்கம் தரும் என்பதை ஏற்கனவே நிரூபித்திருந்ததால், அவன் சட்டென்று தன் சுன்னித்தண்டை வெளியே எடுத்து பார்த்திபனுக்கு கொடுத்தான். அர்ணாவுடைய உள்ளங்கை பிடி இறுக்கம் ஒவ்வொரு முறையும் தன் சுன்னி மொட்டின் அடிப்பாகத்தை தாக்க, பார்த்திபனுக்கு கண்களை இருட்டிக்கொண்டு வந்தது. அலுவலகம் என்பதால் சத்தமாக கூட முனக முடியாமல் பல்லை கடித்துக்கொண்டு, தாடைகள் இறுகும்படி அர்ணாவின் கைவேலையை அனுபவிக்க, கொஞ்ச நேரத்தில் பார்த்திபனுடைய சுன்னி பீய்ச்சி அடித்த வெள்ளை கஞ்சி table-ல் சிதறியதோடு நில்லாமல், அர்ணாவின் கையையும் நனைத்தது.
ஆனாலும் அர்ணாவ் நிறுத்தாமல் வேலை செய்து பார்த்திபனை மயக்கத்தின் எல்லைக்கே கொண்டுபோனான். கொஞ்சம் மீண்ட பார்த்திபன், முன் தோல் நீக்கப்பட்ட அர்ணாவின் கட்டை சுன்னியை பிதுக்கியபடி கையடித்து விட ஆரம்பித்தான். அர்ணாவ் லாவகமாக floor-க்கு வருபவர்களுக்கு முதலில் தனது முதுகு தெரியும்படி திரும்பி காலை விரித்துக்கொண்டு அமர்ந்து கொண்டான். பார்த்திபனின் திறமையான கைவேலையில் கொஞ்ச நேரத்தில் எல்லாம் அர்ணாவுக்கு கஞ்சியை வெளியேற்றி பார்த்திபன் கைம்மாறு செய்தான்.
அர்ணாவ் தன் கையில் ஒட்டியிருந்த பிசுபிசுப்பை நக்கியபடி பார்த்திபனிடம் “நான் பாட்டுக்கு workflow-ல என்ன பிரச்சனைன்னு பார்க்க வந்தேன்… அப்பாவியா வந்தவனை நீ grain.. groin-னு உசுப்பேத்தி இப்படி protein loss பண்ணி வச்சிருக்கே…” என்று எழுந்தான். சுற்றிலும் யாரும் தங்களை கவனிக்கவில்லை என்று உறுதி செய்துக்கொண்டு, அர்ணாவ் குணிந்து லாவகமாக பார்த்திபனின் உதட்டை லபக்கென்று கவ்விவிட்டு நகர்ந்தான்.
கையில் coffee கோப்பையுடன் தனியாக உட்கார்ந்திருந்த பார்த்திபன் முகத்தில், அந்த நிகழ்ச்சி, புன்னகை பரப்பியது. ஒரு வருஷம் தான்னாலும் அந்த காலம் எவ்வளவு நல்லா இருந்துச்சு… தாங்க முடியாத அளவுக்கு அன்பு, திகட்ட திகட்ட செக்ஸ்… இன்னைக்கே செத்துப்போனாலும் சந்தோஷமா சாவேன்ங்குற அளவுக்கு நிறைவான நாட்கள்… ஆனா நான் தான் என் வாழ்க்கையில நல்லது எதுவுமே நிலைச்சு நிக்க கூடாதுன்னு வரம் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேனே.. சரியான தரித்திர ராசி எனக்கு… என்று பார்த்திபனின் சந்தோஷ நினைப்பு அப்படியே சுயபச்சாதாபமாக மாறியது.
மொத்த பார்வைகள்: 41
கதையின் மற்ற பக்கங்கள்: பக்கம்_1 >>
பக்கம்_2
உங்களுக்கு இவையும் பிடிக்கலாம்...
ம்ம்ம்.... இந்த மத்த கதைகளையும் படிச்சு பாருங்களேன்...
