அஷ்வினை மீண்டும் project-ல் சேர்வதற்கு அழைப்பதற்காக பார்த்திபன் அவன் வீட்டுக்கு போகிறான். அஷ்வின் தான் Project-க்கு விசுவாசமாக இருந்தாலும், சரியான காரணம் இல்லாமல் வெளியேற்றப்பட்டது தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி என்று முதலில் project-க்கு திரும்பி வர மறுக்கும் அஷ்வின், பின்னர் பார்த்திபனின் வற்புறுத்தல் காரணமாக ஒத்துக்கொள்கிறான். ஆனால் அந்த சந்திப்பு பார்த்திபனுக்கு அஷ்வினின் sexual orientation-ஐ மீறி அவனுடைய vulnerability-யும், கலைத்திறமையும் பற்றி அறிந்துக்கொள்ள வாய்ப்பாக அமைகிறது. Flashback-ல் பார்த்திபன் தான் படிப்பை கோட்டை விட்டதற்காக குற்ற உணர்ச்சியில் தற்கொலைக்கு முயற்சித்த சம்பவம் நினைவுக்கு வருகிறது.
பார்த்திபன் சீதாவிடம் “கொஞ்சம் வேலை இருக்கு… நீ போய் படுத்துக்கோ… நான் வேலை முடிச்சிட்டு வந்து தூங்கிக்கிறேன்” என்று டம்ளரை அவளிடம் கொடுத்தான். சீதா “ம்ம்… ரொம்ப நேரம் கண் முழிக்காதீங்க” என்று பார்த்திபனின் தலையை செல்லமாக கோதிவிட்டு நகர்ந்தாள். அவளது தீண்டல் பார்த்திபனுக்கு ஏதோ குற்ற உணர்ச்சியை தட்டியெழுப்பியது. SmartTV-யில் YouTube-ஐ திறந்து கொஞ்ச நேரம் பாடல்களை ஓடவிட்ட பார்த்திபன் சீதா உறங்கிவிட்டாள் என்பதை உறுதி செய்துக்கொண்டு Netflix-க்கு மாற்றி “Boy Erased” படத்தை தொடங்கினான். பொதுவாக பார்த்திபன் தன்னுடைய தன்பாலீர்ப்பு எந்த விதத்திலும் சிறு நூலிழை அளவுக்கு கூட தெரிந்துவிடக்கூடாது என்பதில் மிக கவனமாக இருந்தான். படத்திலோ அல்லது webseries-களில் gay கதாபாத்திரங்களோ அல்லது அது குறித்த நகைச்சுவை காட்சிகள் இருந்தால் கூட பார்த்திபன் நைச்சியமாக அதை வீட்டில் play செய்யாமல் தவிர்த்துக்கொள்வான்.
அஷ்வின் இந்த “Boy Erased” தன்னுடைய வாழ்க்கை கதை என்று சொன்னதில் இருந்து பார்த்திபனுக்கு அதன் மீது ஈடுபாடு வந்தது. எழுத்தாளர் Garrard Conley-ன் நிஜ கதை தான் இந்த “Boy Erased” என்ற போதும், அது எந்த அளவுக்கு அஷ்வினுடைய நிஜத்துடன் ஒத்துப்போகிறது என்று தெரியாவிட்டாலும், ஏனோ “Boy Erased” முழுக்க முழுக்க அஷ்வினின் வாழ்க்கை என்பது போல ஆர்வம் காட்டினான். படம் முடிந்த போது பார்த்திபனுக்கு மனசு பாரமாக இருந்தது. படத்தின் நாயகனான ஜாரெட் கடைசியில் சமுதாயத்தை எதிர்த்துக்கொண்டு தன் மனதுக்கு உண்மையாக வாழ முடிவெடுக்கும் துணிச்சல் தன்னை போன்ற கோடிக்கணக்கான closet gays-க்களுக்கு இருந்திருந்தால் வாழ்க்கை இன்னும் நிம்மதியாக இருந்திருக்குமே என்று பெருமூச்சு விட்டான்.
இந்த LGBTQ+ படங்களை பார்ப்பதில் ஒரு சங்கடம் என்னவென்றால் ‘சாதாரண’ படத்தில் வரும் அளவுக்கு கூட காதல் / கில்மா காட்சிகள் இருக்காது, அதிக பட்சம் முத்தக்காட்சிகள், கொஞ்சம் கூடிப்போனால் நொடிப்பொழுது நிர்வாணம் மட்டுமே இருக்கும். ஆனாலும் மக்கள் அவற்றை ஏதோ porn films range-க்கு நினைத்து, அந்த படங்கள் சொல்ல வரும் செய்தியை கேட்டுக்கொள்ள கூட முயற்சிக்காமல் வெறுத்து ஒதுக்குவது தான். அதனாலேயே LGBTQ+-னரின் கதைகளை அறிய ஆர்வமாக இருக்கும் straight நபர்கள் கூட அவற்றை பற்றி வெளிப்படையாக பேசமுடியாமல் தயங்குகிறார்கள்.
“Boy Erased”-ல் வந்த ஹென்றி கதாபாத்திரம் பார்த்திபனுக்கு நவீனை ஞாபகப்படுத்தியது. பார்த்திபனின் மனம் மீண்டும் பின்னோக்கி சென்று கல்லூரி நாட்களில் நின்றது.
தற்கொலைக்கு முயற்சித்ததால் பார்த்திபனை கல்லூரி விடுதியில் விடுவதற்கு அவன் அம்மா மிகவும் பயந்தார். Ragging கொடுமையால் பார்த்திபன் மீண்டும் தற்கொலை முயற்சி எடுத்தால்? அதனால் பார்த்திபன் படிக்கும் கல்லூரிக்கு அருகிலேயே வீடு பார்த்து முதலாம் ஆண்டு அவனோடு இருந்து அடைகாத்தார். காலத்தால் ஆற்ற முடியாத காயம் என்று எதுவும் உண்டா? பார்த்திபன் முதலாம் ஆண்டு நடுப்பகுதியில் எல்லாம் தேறியதோடு நில்லாமல் மீண்டும் பழையபடி உடம்பு பசிக்கு ஆள் தேட ஆரம்பித்தான். அது smartphone-கள் இல்லாத காலம். பார்த்திபன் அடிக்கடி browsing center சென்று gay sites-களை பார்த்து கையடித்து தன் இச்சையை தீர்த்துக்கொண்டான்.
இரண்டாம் ஆண்டு… பார்த்திபனுக்கு Microprocessor பாடத்துக்கு வகுப்பெடுக்க அதே கல்லூரியில் படித்த super senior அண்ணா நவீன் வந்தான். முதல் நாள் வகுப்பில் நவீன் வகுப்புக்குள் நுழைந்த உடனேயே பார்த்திபனின் மனது அவன் மீது லயித்துவிட்டது. நல்ல உயரமாக, திடகாத்திரமாக இருந்த நவீனுடைய உடம்பை அவன் அணிந்திருந்த மிகச் சரியான fitting-ல் தைக்கப்பட்ட உடை இன்னும் எடுப்பாக காட்டியது. பார்த்திபனுக்கு Microsprocessor பாடத்தை பிடிக்க நவீனை தவிர வேறு காரணம் தேவைப்படவில்லை. எதை நீ அதிகம் விரும்புகிறாயோ அது உன்னை வந்தடையும் என்பது போல ஒரு நாள் நவீன் பார்த்திபனின் “வாழ்க்கை”க்குள் வந்தான்.
ஒரு மாலை… பார்த்திபன் வீட்டுக்கு போக கல்லூரி பஸ்ஸில் ஏறி உட்கார்ந்த போது நிறைய சீட்டுகள் நிரப்பப்படாமல் இருந்தன. பார்த்திபன் ஏதோ பாடலை முனுமுனுத்தபடி ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, “Voice நல்லா இருக்கு… சத்தமா பாடு” என்ற குரல் கேட்டு கூச்சத்துடன் திரும்பினான். நவீன் பார்த்திபனுடைய தொடையை உரசியபடி அந்த இரண்டு பேர் seat-ல் உட்கார்ந்தான். தன் கனவுக்கண்ணன் நவீன் தன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறான் என்பதை தாண்டி, தன்னிடம் பேச்சு கொடுக்கிறான் என்ற நினைப்பு பார்த்திபனின் கன்னத்து கதுப்புகளில் சிவப்பு நிறம் படர்த்தியது. பார்த்திபன் “கேலி பண்ணாதீங்க சார்…” என்று நாணத்துடன் சொல்ல, நவீன் அவன் கையில் தன் கையை வைத்து “இல்லடா… நல்லா பாடுறே” என்று அவன் தயக்கத்தை போக்கினான்.
பஸ் அதன் route-ல் சீராக போய்க்கொண்டிருக்கிறது. நவீன் “நான் ஒழுங்கா பாடம் எடுக்குறதில்லையா பார்த்தி?” என்று கேட்க, பார்த்திபன் லேசான பதற்றத்துடன் “அப்படியெல்லாம் இல்லைங்க சார்… நல்லா எடுக்குறீங்க” என்றான். நவீன் “எனக்கு அப்படி தோணலையே… ஏன்னா எப்போ பார்த்தாலும் நீ class-ல என்னை வெறிச்சு பார்த்துட்டு இருக்கே… ஒருவேளை நான் ஒழுங்கா பாடம் எடுக்கலையோன்னு எனக்கு குழப்பமா இருந்துச்சு…” என்று விளக்கினான். பார்த்திபன் “இல்லைங்க சார்! உங்க dressing sense சூப்பரா இருக்கு… உங்க figure-க்கு செம்மையா match ஆகுது… அதை பார்த்திட்டு இருந்திருப்பேன்… இனிமேல் ஒழுங்கா பாடத்தை கவனிக்கிறேன்” என்று நவீனின் கண்களை பார்ப்பதை தவிர்த்தபடி சொன்னான்.
நவீன் “நான் special எல்லாம் இல்லடா தம்பி… நீயும் உன் dressing-ஐ improve பண்ணிக்கிட்டா செம்ம sexy-யா ஆயிடுவே.. It is just about grooming. நீ ஆளும் செம கும்முன்னு இருக்கே” என்று பார்த்திபனின் தொடையில் கை வைத்தபோது பார்த்திபனுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது. அவன் கூச்சத்துடன் குழறலாக “சும்மா சொல்லாதீங்க சார்…” என்று வழிந்தான். நவீன் “Class-ல தான் சார்! வெளியே பார்க்குறப்ப என்னை அண்ணான்னு கூப்பிடு… அதுக்காக கூடப்பொறந்த அண்ணா இல்லை… நம்ம இளைய தளபதி விஜய் …ங்ண்ணா-ன்னு சொல்ற மாதிரி என்று பார்த்திபனின் வயிற்றில் பீரை வார்த்தான்.
Just ஒரு கேள்வி...
Loading ...
நவீன் “சரி! என் stop வந்துடுச்சு… நானும் திருநாவுக்கரசும் சேர்ந்து வீடு எடுத்திருக்கோம்… இனிமே தினமும் இந்த bus-ல தான் வருவேன்..” என்று சொன்னபடி எழுந்திருக்க, அவன் “நாளைக்கு பார்க்கலாம்…” என்று பார்த்திபனின் தொடையை தட்ட, பஸ்ஸின் அதிர்வில் நவீனின் கை பார்த்திபனின் சுன்னி மேட்டில் அழுத்தமாக அழுத்தியது. அன்று வீட்டுக்கு போனதும் உடை மாற்றாமல் கூட கையடிக்க பார்த்திபனுக்கு அந்த தீண்டலே போதுமான காரணமாக இருந்தது.
அடுத்த நாள் microprocessor வகுப்பில் பார்த்திபன் வழக்கம் போல நவீனை சைட்டடித்தபடி உட்கார்ந்திருக்க, நவீனும் பார்த்திபனை பார்த்து கண்கள் சுருக்கி அவனது male gaze-ஐ acknowledge செய்தான். அன்றும் மாலை பார்த்திபன் bus seat-ல் தனக்கு பக்கத்தில் வேறு யாரும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக பாட புத்தகப்பையை வைத்து இடம் பிடித்து வைத்திருந்தான். நவீனை கண்டதும் பார்த்திபன் புத்தக பையை எடுத்து மடியில் வைக்க, நவீன் அவனிடம் இருந்து பையை வாங்கி மேலே வைத்துவிட்டு நெருங்கி உட்கார்ந்தான். இரண்டு பக்கமுமே தீப்பிடிக்க தயாராக இருக்கிறது. காமத்தீ எரியப்போகும் அந்த தருணத்துக்காக இருவரும் வெறித்தனமாக waiting. பஸ் நகர ஆரம்பித்தது.
நவீன் இயல்பாக சுற்றிப்பார்த்து மற்ற பசங்கள் தங்களை கவனிக்கவில்லை என்று உறுதி செய்துக்கொண்டு பார்த்திபனின் தொடையில் கை வைத்தான். பார்த்திபன் நவீனை நிமிர்ந்து பார்த்தான். நவீன் “நீ football team-ல இருக்கியாடா?” என்று பேச்சை ஆரம்பித்தான். பார்த்திபன் “இல்லைங்க சார்! சாரி… இல்லைங்க்ண்ணா.. ஏன் கேட்குறீங்க?” என்றான். நவீன் “இல்லை தொடை சும்மா திருமலை நாயக்கர் மகால் தூண் மாதிரி கிண்ணுன்னு இருக்கு… சின்ன வயசுல விளையாடுவியா?” என்றபடி தன் விரல் நுணியை மேலே நகர்த்தினான். பார்த்திபன் “ஸ்கூல்ல விளையாடியிருக்கேன்.. இப்போ இல்லை…” என்று சொன்னான்.
நவீன் குரலை தாழ்த்திக்கொண்டு, குணிந்து பார்த்திபனின் காதில்”ஒன்னு சொல்லட்டுமா? இப்படி tight-ஆ pant போடாதே…” என்று பார்த்திபனின் காலிடுக்கில் கையை நுழைத்து அடியில் இருந்து மேலாக அவன் கொட்டையை தடவினான் “..கொட்டைக்கு நல்லது இல்லை… அது erection அப்புறம் sperm quality-யை affect பண்ணும்” என்று காமத்துடன் அக்கறையையும் கலந்தான். பார்த்திபனுக்கு பஸ் என்று கூட பார்க்காமல் தன் சுன்னித்தண்டை வெளியே எடுத்து நவீனின் கைக்கு கொடுக்கவேண்டும் போல பரபரத்தது. ஆனால் அந்த தைரியம் இல்லை. நவீன் வேறு என்னென்னவோ பேசினான் ஆனால் நவீனுடைய கவனத்துக்கு எதுவும் போய் சேரவில்லை.
அன்றிரவும் பார்த்திபனுக்கு தூக்கம் தொலைந்தது. இரவு முழுக்க தொடர்ச்சியாக கையடித்ததால் காலையில் மிகவும் களைப்புடன் எழுந்தாலும், வகுப்பில் நவீனை பார்க்கும் ஆர்வம் அவனது களைப்பை விரட்டுவதில் துணையாக இருந்தது. மாலை வழக்கம் போல ‘touching touching’ நடக்கும் என்று எதிர்பார்த்த பார்த்திபனுக்கு நவீன் தன் அருகில் வந்து உட்காராதது மிகுந்த ஏமாற்றத்தை கொடுத்தது. அதை விட அதிகமாக நவீன் தன்னை கண்டுக்கொள்ளாதது மனதில் வலியை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அந்த வாரத்தின் மீத நாட்கள் அத்தனையும் இந்த விரக தாபத்திலேயே கழிந்தது. பார்த்திபன் மெல்ல மனதை தேற்றிக்கொள்ள ஆரம்பித்தான்.
Loading ...
