No referring post found.
இது பார்த்திபன் கனவு தொடர்கதையின் 4-வது அத்தியாயம்.
அலுவலகத்தில் பார்த்திபனுக்கு project-ல் தகுதியான resource-ஐ recruit பண்ண அழுத்தம் ஏற்படுகிறது. வேறு வழியின்றி மீண்டும் அஷ்வினை project-ல் சேருமாறு நேரடியாக நேரில் பார்த்து கேட்கலாம் என்று அவன் வீட்டுக்கு போகிறான். Flashback-ல் பார்த்திபனை மூர்த்தி தங்கள் Chemistry lab attendant செல்வாவுக்கு கைமாற்றி விடுகிறான். கிட்டத்தட்ட பாலியல் பலாத்காரம் மாதிரி Chemistry lab-ல் செல்வா பலவந்தமாக பார்த்திபனை ஓக்க, அடுத்தடுத்த நாட்களில் பள்ளியிலேயே பார்த்திபன் செல்வா மற்றும் மூர்த்தி ஆகியோர் threesome போட்டு உல்லாசம் அனுபவிக்கிறார்கள். பார்த்திபனின் கவனம் படிப்பில் இருந்து முற்றிலுமாக தடுமாறிவிடுகிறது.
|
புதிதாக இழவு விழுந்த வீடு போல இறுக்கமான சூழலில் பார்த்திபன் அம்மாவின் சத்தமான விசும்பல் சத்தம் அமைதியை கலைத்தது. பன்னிரெண்டாம் ஆண்டு தேர்வு முடிவுகள் வந்த பல வீடுகளில் இது தான் தற்போதைய நிலைமை என்ற போதும் பார்த்திபன் வீட்டில் சோகம், கோபம் எல்லாம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. தன் மகன் முதல் ஐந்து வரிசையில் வருவான் என்று எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த பார்த்திபனின் அம்மாவுக்கு, அவன் எல்லா பாடங்களிலும் “just pass” ஆனது தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அதிர்ச்சியாக இருந்தது. பார்த்திபனின் அப்பா ஓரளவுக்கு மனதை தேற்றிக்கொண்டு விட்டார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். அவர் அடுத்து என்ன செய்வது என்று தன்னுடைய அறிந்த வட்டாரத்தில் விசாரிக்க வெளியே கிளம்பிவிட்டார்.
பார்த்திபனுக்கு தன்னுடைய மதிப்பெண்கள் மீது பெரிய அதிர்ச்சி எல்லாம் இல்லை. ஏனென்றால் அவன் படிப்பதை விட மூர்த்தியுடன் படுப்பது, என்னென்ன புதிய செக்ஸ் position-கள் முயற்சிப்பது என்று ஆரம்பத்திலும், பின்னர் தான் உபயோகப்படுத்தப்பட்டு தூக்கியெறியப்படுவிட்டோம் என்ற சுயபச்சாதாபமும், கவலையும் பார்த்திபனை வெற்றிகரமாக தடம் மாற வைத்திருந்தது. கடைசியில் அவனுக்கு தன் எதிர்காலத்தை பற்றிய கவலை வந்த சமயத்தில் பொதுத்தேர்வு நெருங்கிவிட்டிருந்தது. அந்த பதைபதைப்பில் கொஞ்சமாவது படித்ததால் தான் இந்த மதிப்பெண்களையாவது எடுக்க முடிந்திருந்தது. பார்த்திபனுக்கு தான் காமக்கிறுக்கினால் எவ்வளவு தூரம் தடம் மாறி போயிருக்கிறோம் என்று நினைக்க நினைக்க அவனால் கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
இரவு… ஊர் அடங்கி ரொம்ப நேரம் ஆகியிருந்தாலும், பார்த்திபனுக்கு இன்னும் நெஞ்சு பாரமாகவே இருந்தது. படுக்கையில் ஒருக்களித்து படுத்திருந்ததால் அவன் சிந்திய கண்ணீர் வழிந்து தலையணையை நனைத்தது. வெளியே பார்த்திபனின் அப்பாவும் அம்மாவும் என்ன செய்வது என்று ஆலோசித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். “நம்ம கிட்டே 20 பவுன் நகை இருக்கு… எங்க அண்ணன் கிட்டே கொஞ்சம் கேட்கலாம்” என்று அம்மா சொன்னார். அப்பா “உங்க அண்ணன் கிட்டே கேட்டா அவன் புத்திமதி சொல்ற மாதிரி கேவலமா குத்திக்காட்டிக்கிட்டே பணம் குடுப்பான்… என்ன பண்றது? இந்த நேரத்துல மானம் மரியாதை எல்லாம் பார்க்க முடியுமா?” என்று நீண்ட பெருமூச்சு ஒன்றை உதிர்த்தார். பார்த்திபனுக்கு இந்த நொடியிலேயே செத்துப் போயிடக்கூடாதா என்று துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது.
பார்த்திபன் எழுந்து முகத்தை துடைத்துக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தான். தமிழ்நாட்டு பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்வதற்கு குறைந்தபட்ச மதிப்பெண் 60% இருக்கவேண்டும் என்பதால் ஏதாவது பெங்களூர் தனியார் கல்லூரியில் சேர்க்க எவ்வளவு பணம் தேவைப்படும், அதை எப்படி புரட்டுவது என்ற முனைப்பில் இருந்த அப்பாவும் அம்மாவும் பார்த்திபனை நிமிர்ந்து பார்த்தனர். அப்பா பார்த்திபனை பக்கத்தில் வருமாறு அழைத்தார். “இதுக்கு தான் உன்னை கவனமா படி படின்னு தலை தலையா அடிச்சுக்கிட்டேன். ஆனா உனக்கு அதை கேக்குறப்போ எரிச்சலா இருந்திருக்கும்… ஆனா இப்போ எங்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கு பார்…” என்று தன்மையாக பேச, பார்த்திபனுக்கு இதற்கு பதில் அவர் தன்னை செருப்பால் அடித்தால் கூட நிம்மதியாக இருக்குமே என்று தோன்றியது.
அனைவரும் தூங்கிவிட்டதாக வீட்டின் அமைதி தெரிவித்தது. பார்த்திபன் எழுந்து தன் அறையின் attqched bathroom-ல் இருந்த shaving kit-ல் இருந்து razor blade ஒன்றை எடுத்தான். கண்ணாடியை பார்த்தபடி தன் வெற்று மார்பில் முதல் கீறலை போட்டான். மெல்லிய கோடாக விழிந்த கிழிந்த தோலில் ரத்தம் பூத்தது. முதலில் வலியும் பின்னர் எரிச்சலும் பரவ, அந்த வலி பார்த்திபனுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. பல்லை கடித்துக்கொண்டு சரசரவென்று மார்பில் பல கோடுகளை போட்டான். வலியும் எரிச்சலும் பொறுக்க முடியாமல் அப்படியே தரையில் உட்கார்ந்தான். அவன் மனது இன்னும் பிளேடு கோடுகள் போடுமாறு சொன்னாலும், வலி கொஞ்சம் தயக்கத்தை உண்டாக்கியது. பார்த்திபன் பல்லை கடித்துக்கொண்டு தொடையில் இன்னும் பல கீறல்களை போட்டான். உடம்பெங்கும் வழிந்த ரத்தம் ஏதோ புத்துணர்ச்சியை கொடுத்தது.
பார்த்திபன் தன் சுன்னித்தண்டை கையில் எடுத்தான். அவன் தனக்குள் “இந்த சதை தானே உடம்பு சுகம் தேட வச்சு, பாடத்தில் இருந்து கவனத்தை திசை திருப்பியது…” என்று சொல்லிக்கொண்டு சுன்னித்தண்டில் முதல் கீறலை கிழித்தான். வலியில் உயிர் போனது… பார்த்திபன் தன்னையும் அறியாமல் “ஸ்ஸ்ஸ்…” என்று சத்தமாக முனகினான். பின்னர் ஆவேசம் வந்தது போல இன்னும் பல முறை கிழித்தான். திடீரென்று “விரைப்பையை கிழித்துக்கொண்டு கைதி தற்கொலை முயற்சி” என்று எங்கோ படித்தது ஞாபகம் வர, பார்த்திபன் கொட்டையின் அடிப்பகுதியில் வெட்டினான். விரையின் பை கிழிந்து ரத்தம் குபுக்கென்று ரத்தம் பீய்ச்சி அடிக்க, பார்த்திபன் மயங்கி சரிந்தான்.
இன்று… “யோவ்! கண்ணை எங்கே பொடனியில வச்சுக்கிட்டா ஓட்டுறே?” என்ற கடுமையான குரலை கேட்டு பார்த்திபன் சுயநினைவுக்கு வந்தான். சாலை ஓரத்தில் வேலை செய்துக்கொண்டிருக்கும் சாலைப்பணியாளர் ஒருவருக்கு மிக நெருக்கத்தில் பார்த்திபன் வண்டியை break போட்டு நிறுத்தினான். அதிர்ச்சியில் பார்த்திபனின் முகத்தில் வியர்வை பொங்க, உடம்பு நடுங்கியதை பார்த்து அந்த பணியாளர் மனம் இளகிவிட்டார் போல… “Road-ல கவனம் வச்சு, வண்டியை பார்த்து ஓட்டுங்க தம்பி… எங்களுக்கும் குடும்பம் குட்டிங்க இருக்கு இல்லை?” என்று அவர் சொல்ல, பார்த்திபன் “மன்னிச்சுக்கோங்க ஐயா…” என்று கையெடுத்து கும்பிட்டான்.
வண்டியை அடுத்து இருந்த டீக்கடை வாசலில் நிறுத்திவிட்டு “அண்ணா! Tea ஒன்னு” என்று சொல்லிவிட்டு தன் சட்டை பையில் இருந்து சிகரெட் ஒன்றை எடுத்து பற்ற வைத்தான். பார்த்திபனின் கைகள் நடுங்கியதில் தீக்குச்சி சிகரெட் நுணியுடன் சேர்வதற்கு கொஞ்சம் தடுமாறியது. கடந்த கால தற்கொலை முயற்சி நினைவும், கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்பு கிட்டத்தட்ட நடந்த விபத்தும் அவனுள் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. பேசாமல் இன்று அஷ்வினை சந்திக்கும் திட்டத்தை கைவிட்டுவிட்டு தன் வீட்டுக்கு போய்விடலாமா என்று தோன்றியது. இருந்தாலும் துணிச்சலை வரவழைத்துக்கொண்டு முக்கால்வாசி உயிரிழந்த சிகரெட்டை தரையில் போட்டு மிதித்துவிட்டு, காலி tea cup-பை குப்பை தொட்டியில் போட்டுவிட்டு வண்டியில் ஏறினான்.
அஷ்வினின் வீட்டை கண்டுபிடிப்பதில் பார்த்திபனுக்கு பெரிய சிரமம் இல்லை. அஷ்வின் குடியிருக்கும் வீட்டு வாசலில் நிற்கும் அவனுடைய வண்டி அஷ்வின் இப்போது வீட்டில் தான் இருக்கிறான் என்று உறுதி செய்தது. பார்த்திபன் தான் வாங்கி வந்த boquet-வின் bill-ஐ பத்திரப்படுத்துவிட்டு தோளில் laptop பையும், கையில் boquet-வுமாக மாடி portion-க்கு படியேறினான். தனி அறையோடு சேர்ந்து மொட்டைமாடியும் கிடைத்துள்ள அஷ்வினின் அதிர்ஷ்டத்தை நினைத்து பொறாமை பட்டுவிட்டு வாசல் கதவை தட்டினான். சில நொடிகளில் கதவு திறக்கப்பட, வாசலில் நிற்கும் பார்த்திபனை பார்த்ததும் அஷ்வின்ன் முகத்தில் ஆச்சரியம், குழப்பம் கலந்த புன்னகை படர்ந்தது.
|
 Loading ... |
பார்த்திபன் “Happy Birthday அஷ்வின்…” என்று பூங்கொத்தை நீட்ட, அதை அஷ்வின் பெற்றுக்கொண்டு “Thanks…” என்று புன்னகைத்தான். “Oops!… உங்களை வாசல்ல நிக்க வச்சே பேசிட்டு இருக்கேன்… please come in” என்று பார்த்திபனுக்கு வழிவிட்டு நிற்க, பார்த்திபன் தயக்கத்துடன் உள்ளே நுழைந்தான். அஷ்வினின் அறை ஒரு bachelor room என்ற வரையரைக்கு கொஞ்சம் கூடுதல் நேர்த்தியாக பராமரிக்கப்பட்டிருந்தது. சுவற்றில் தொங்கிய Oil painting-ல் வெளிர் மஞ்சள் மற்றும் ஆரஞ்சு வண்ண அடர்த்தியான பட்டைகளில் ஒரு ஆணின் பின்பக்க நிர்வாணம் ஆபாசமின்றி கலைநயத்துடன் இருந்தது. பார்த்திபனின் பார்வை தன்னிச்சையாக அந்த ஆண் உடம்பில் வெறித்தது.
அஷ்வினின் “என்ன பார்த்தி, அந்த painting-ஐ இப்படி பாக்குறீங்க?” என்ற கேள்வி பார்த்திபனை மீண்டும் சுயநினைவுக்கு இழுத்து வந்தது. அஷ்வினின் கையில் இருந்த paper plate-ல் cake துண்டும், கொஞ்ச முந்திரி மிக்சரும் இருந்தது. பார்த்திபன் அதை வாங்கிக்கொண்டு “இல்ல… ரொம்ப aesthetic-ஆ இருந்தாலும், வரவேற்பு அறைக்கு இந்த ஓவியம் கொஞ்சம் bold-ஆ இருக்கு… உன்னோட guests எப்படி எடுத்துக்குறாங்கன்னு தெரியலை… ஆனா சாதாரண ஆளுங்களுக்கு இது கொஞ்சம் daring-ஆ இருக்கும்” என்றான். அஷ்வின் “ம்ம்ம்… நான் வரைஞ்சதால எனக்கு இது விகல்ப்பமா தெரியலை…” என்று சொன்னான். பார்த்திபன் வியப்புடன் “நீ வரைஞ்சதா?” என்று தன் விரல் நுணியை சுத்தமாக துடைத்துக்கொண்டு, அந்த ஓவியத்தை தொட்டு, அதன் வண்ண கீற்றுகள் நிஜமானவை என்பதை உறுதி செய்துக்கொண்டான். படத்தின் ஓரத்தில் அஷ்வின் என்று கையெழுத்து போட்டிருந்தது.
மொத்த பார்வைகள்: 20
கதையின் மற்ற பக்கங்கள்: பக்கம்_1 >>
பக்கம்_2
உங்களுக்கு இவையும் பிடிக்கலாம்...
ம்ம்ம்.... இந்த மத்த கதைகளையும் படிச்சு பாருங்களேன்...
Loading ...
