சும்மா ஒரு சுயவிளம்பரம் தான்…

கதைச்சுருக்கம்...

நம் கதாநாயகன் கார்த்தி தான் ஒரு closet gay-ங்குறதை பொத்தி பொத்தி வச்சாலும், அவனோட சகலைபாடி பிரவீணை பார்த்ததும் கட்டுப்பாடுகள் எல்லாம் கட்டுவிட்டு போகுது. ஆனா ரெண்டு பேரும் "touching touching" பண்ண ஒரு சரியான சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்து விரகத்தில் ஏங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு சனிக்கிழமை பகலில் அவர்கள் தங்கள் தயக்கங்களை களைந்து கில்ஃபான்ஸ் ஆக இருக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தி கொடுத்தது யார்? ச்சீய்! எனக்கு வெட்கம் வெட்கமா வருது... நீங்களே படிச்சு தெரிஞ்சுக்கோங்க.

கார்த்தி கண்ணாடியை பார்த்து தலை வாரிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் மனைவி ரோகிணி பின்னல் வந்து “Car-ஐ service-க்கு குடுத்துட்டு, நீங்க பிரவீண் வீட்டுல இருந்து வாங்கிட்டு வாங்களேன்… எதுக்கு வீணா வீட்டுக்கு வந்துட்டு போயிட்டு? இருக்குற traffic jam-ல, நீங்க வந்து சாப்பிட்டுட்டு உடனே பத்து நிமிஷத்துல கிளம்பினா தான் அவன் கார் குடுக்குற நேரத்துக்கு போக முடியும்… பத்து நிமிஷத்துக்காக இப்படி அலையனுமா?” என்று அவனுடைய கண்ணாடி பிரதிபலிப்பை பார்த்து சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாள். கார்த்தி “நீயும் கூட வந்தீன்னா பிரவீண் வீட்டுல இருந்துட்டு service முடிஞ்சு கார் வாங்கிட்டு வரலாம்…” என்று சொல்ல, ரோகிணி தடுமாறினாள். “அர்ச்சனா ஊருக்கு போயிருக்கா… அவ இல்லாத நேரத்துல…” என்று இழுக்க, கார்த்தி “உன் தங்கச்சி இல்லாத நேரத்துல அவ வீட்டுக்கு போக நீயே யோசிக்கிறே… நான் அவனுக்கு சகலை தானே. நான் மட்டும் எப்படி comfortable-ஆ இருக்க முடியும்?” என்று அவளை மடக்கினான். ரோகிணி “ஏதோ நீங்க அலையனுமேன்னு சொன்னேன்…” என்று முனுமுத்தபடி அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

கார்த்தி சனிக்கிழமை காலையிலும் அடைத்துக்கொண்டு போகும் போக்குவரத்தில் காரை ஓட்டிக்கொண்டு சர்வீஸ் செண்டருக்கு சென்றான். அங்கு அவனுக்கு முன்னாள் நேரம் கொடுக்கப்பட்ட வண்டிகளே இன்னும் நின்றுக்கொண்டிருக்க, கார்த்தி நொந்தபடி காரை ஒப்படைத்துவிட்டு வெளியே வந்தான். ரோகிணி சொன்னது போல பக்கத்தில் இருக்கும் பிரவீண் வீட்டுக்கு போகலாமா என்று கார்த்தியின் மனசு சஞ்சலப்பட்டது. மனைவி ரோகிணியின் தங்கை அர்ச்சனாவின் கணவன் தான் பிரவீண். அனுமதி வாங்காமல் உரிமையோடு வீட்டுக்கு போகும் அளவுக்கு நெருங்கிய சொந்தம் தான். ஆனாலும் சிறிய தயக்கம் ஒன்று கார்த்தியை தடுத்தது. கார்த்தி நம் கதையின் நாயகன் என்பதால், அவன் ஒரு closet gay என்பதை நீங்கள் யூகித்திருப்பீர்கள். தனது sexuality-ஐ படு ரகசியமாக வைத்திருக்கும் கார்த்தியை அந்த சம்பவம் கிட்டத்தட்ட expose செய்து, அவனை திகிலில் ஆழ்த்தியது.

Instagram-ல் fitness என்ற பெயரில் இந்த கட்டுடல் கொண்ட gay அழகன்கள், ‘அப்பாவி’யாக ஜட்டி போடாமல் track pants அல்லது shorts மட்டும் போட்டுக்கொண்டு, சுன்னி குலுங்க jogging செய்வதாக அல்லது பூளை ஆட்டிக்கொண்டு நாயுடன் walking போவதாக, தங்கள் சுன்னித்தண்டுகளின் VPL-களை எடுப்பாக காட்டும் reels-ளில் ஒன்று கார்த்தியின் கவனத்தை கவர்ந்தது. கார்த்தி அதை message-ல் இணைத்து, ‘eggplant மற்றும் donut” emoji போட்டு, அந்த அழகனை சூத்தடிக்க வேண்டும் என்ற non-verbal செய்தியுடன், தன் fuck buddy பிரபுவுக்கு அனுப்பினான். அடுத்த சில நொடிகளில் பிரவீணிடம் இருந்து “Wrong window கார்த்தி. recipient-ஐ check பண்ணவும்” என்று செய்தி வர, கார்த்திக்கு பதற்றத்தில் வியர்த்தது. கார்த்தி கவனக்குறைவாக பிரபுவுக்கு பதிலாக பிரவீணுக்கு அனுப்பிவிட்டான். அதை பார்க்கும் அனைவருக்கும் அனுப்புநர் மற்றும் பெறுநரின் sexuality அப்பட்டமாக தெரியும். கார்த்திக்கு கிலி பிடித்துக்கொண்டது.

பிரவீணை அழைத்து விளக்கமளிப்பது என்பது என் அப்பன் குதிருக்குள் இல்லை என்று கார்த்தியே தன்னை காட்டிக்கொடுப்பது போல இருக்கும். அதனால் கார்த்தி கஷ்டப்பட்டு அமைதி காத்தான். ரோகிணி அர்ச்சனாவுடன் பேசும் போது யதேச்சையாக தன்னை திரும்பி பார்த்தால், கார்த்தி அவர்கள் தன்னை பற்றி தான் ஏதாவது பேசுகிறார்களோ என்று பயந்தான். சில நாட்கள் கழித்து ஒரு மாலை அர்ச்சனாவும், பிரவீணும் குழந்தையை கூட்டிக்கொண்டு வீட்டுக்கு வந்தபோது கார்த்தி அவனை நேருக்கு நேர் பார்ப்பதை தவிர்த்தான். பிரவீனும் வித்தியாசமான உணர்ச்சியோ அல்லது முகபாவமோ எதுவும் காட்டிக்கொள்ளவில்லை. நல்லவேளை தனிமையில் இருவரும் இருப்பது போல சூழல் அமையவில்லை. அவர்கள் வீட்டுக்கு கிளம்புகிறார்கள்.

கார்த்தி வழியனுப்பும் விதமாக பிரவீணின் கையை குலுக்கி “பார்க்கலாம்..” என்று பொதுவாக சொன்னான். ஆனாலும் கார்த்தியின் கண்கள் பிரவீணுக்கு மட்டும் புரியும் விதமாக நன்றி சொன்னது. பிரவீண் தன் அடுத்த கையை கார்த்தியின் கை மீது வைத்து அழுத்தி அவன் செய்தியை புரிந்துக்கொண்டதாக மறைமுகமாக தெரிவித்தான். “ஒன்னுமில்லைங்கண்ணா… இனிமேல் கவனமா இருங்க” என்று பிரவீன் சொன்னபோது கார்த்திக்கு அவனை கட்டிப்பிடித்து நன்றி சொல்லவேண்டும் என்று தோன்றியது. பிரவீண் கார்த்தியின் தோளை சுற்றி கைபோட்டு மென்மையாக கட்டிப்பிடிக்க, கார்த்திக்கு பிரவீண் தன் மனதை எப்படி படித்தான் என்று ஆச்சரியமாக இருந்தது.

முதலில் கார்த்திக்கு பயம் போன பிறகு, பிரவீண் மீது மரியாதை பிறந்தது. “Your sexuality is not my business” என்ற பிரவீணின் நிலைப்பாடு கார்த்திக்கு ஆசுவாசமாக இருந்தது. அது மெல்ல மெல்ல பிரவீண் மீது ஏதோ ஒரு சொல்ல முடியான உணர்ச்சியாக மாறியிருந்தது. இருவருக்கும் நடுவே பெரிய நட்பு என்றெல்லாம் இல்லை என்றாலும், ஏதோ ஒரு வித ஈர்ப்பு இருந்திருக்கிறது என்பதை கார்த்தி இப்போது தான் கண்டுபிடித்தான். அது உடற்கவர்ச்சி என்று சொல்ல முகாந்திரம் எதுவும் இல்லை. ஆனால் ஒரு comfort feeling, மலையாளத்தில் “சௌஹ்ருதம்” எனப்படும் இனிமையான நிலை என்பதை அடுத்த சந்திப்புகள் வெளிப்படுத்தின. ஆனாலும் கார்த்தி இந்த புதிய அந்நியோன்யத்தை வெளிக்காட்ட மறுப்பது தான் முதல் பத்தியில் முரண்டு பிடிப்பதன் காரணம்.

Car Service Center-ல் இருந்து வெளியே வந்த கார்த்தி தன் mobile phone-ல் இருந்த Uber app-ஐ திறந்தான். ஏனோ அவன் மனது பிரவீணை பார்க்கவேண்டும் என்று பரபரத்தது. கார்த்தி பக்கத்தில் இருந்த Super market-க்கு சென்று, கொஞ்சம் Snacks-களும், பழங்களும் வாங்கிக்கொண்டு பிரவீண் வீட்டுக்கு போனபோது வீட்டு வாசலில் ஒரு ஜோடி செருப்பு மட்டும் கிடந்தது. கார்த்தி தயக்கத்தோடு அழைப்பு மணியை அடித்தான். கார்த்திக்கின் இதயம் சத்தமாக தடக் தடக்கென்று துடிக்க, சில நொடி கழித்து, உள்ளே சரசரப்பு சத்தத்துடன் கதவு திறந்தது. சட்டையில்லாத மேலுடம்பில் துண்டு போட்டு மறைக்கப்படாத கும்மென்ற மார்புடன் பிரவீண் கதவை திறந்தான். பிரவீண் வாய் நிறைய புன்னகையுடன் “வாங்கண்ணா…” என்று வரவேற்றுவிட்டு என் பின்னால் பார்த்துவிட்டு “அக்காவும், பிள்ளைங்களும் வரலை?” என்ற துணை கேள்வியையும் கேட்டான்.

கார்த்தி “Car service-க்கு விட வந்தேன்… அப்படியே உன்னையும் பார்த்துட்டு போகலாம்னு வந்தேன்” என்று என் கையில் இருந்த snacks packet-ஐ அவனிடம் நீட்டினான். பிர்வீண் அதை வாங்கிக்கொண்டு “நன்றி…” என்று சொல்லிவிட்டு, வாசல் கதவை தாழிட்டான். கார்த்தி “ஏதாவது முக்கியமான வேலையில் இருந்தியா? நான் உன்னை தொந்தரவு பண்ணிட்டேனா?” என்று தயங்கி நிற்க, பிரவீண் “இல்லைங்கண்ணா… என்னோட certificates அப்புறம் warranty certificates, insurance papers எல்லாத்தையும் sort out பண்ணிட்டு இருந்தேன்…” என்று தன் படுக்கை அறைக்கு நகர்ந்தான். கார்த்தி தயங்கி நிற்க, “உள்ளே வாங்க… பேசிக்கிட்டே அடுக்கி முடிச்சிடுறேன்.. ஒரு கால் மணி நேரத்து வேலை தான்” என்று அவன் புஜத்தை பிடித்து உரிமையாக இழுத்தான்.

உள்ளே மூன்று பேர் படுக்கும் கட்டில் இருந்தாலும், பிரவீணின் படுக்கை அறை நிறைய floor space-ம், ஆளுயர கண்ணாடி சுவர் வைத்த ஒரு பால்கனியும் கொண்டு நல்ல வெளிச்சமாக இருந்தது. படுக்கையில் திறந்த நிலையில் ஒரு laptop-ம், அடுக்குவதற்காக கலைத்து வைக்கப்பட்ட காகிதங்களும் கசங்கிய படுக்கை விரிப்பின் மீது பரவி கிடந்தது. கார்த்தி படுக்கையின் ஓரத்தில் உட்கார்ந்தான். பிரவீண் “இருங்க.. நான் காபி கலந்துட்டு வந்திடுறேன்” என்று லுங்கியை மடித்து கட்டியபடி, சட்டை போடாத மேலுடம்பை மறைக்க எந்த முயற்சியும் செய்யாமல் கடந்தான். கார்த்தி பிரவீணின் பரந்த முதுகை வெறித்து பார்த்தபடி ஏக்கப்பெருமூச்சு ஒன்றை உதிர்த்தான். நகர்ந்து உட்கார தலையணையை எடுக்க, அடியில் பிரவீணின் கறுப்பு ஜட்டி கிடந்தது.

அந்த கறுப்பு Jockey ஜட்டியை எடுத்து கசக்கவேண்டும் என்று கை பரபரத்தாலும், கார்த்தி அதை எடுப்பதற்குள் அவன் மனது ஒரு சிறு விவாதமே செய்துவிட்டது. அறை வாசலில் நடமாட்டம் தெரிகிறதா என்று பார்த்தபடி கார்த்தி பிரவீணின் கறுப்பு ஜட்டியை எடுத்து லேசாக கசக்கினான். அந்த காட்டன் fabric கார்த்தியின் மனதில் சலனத்தை பெரிதுபடுத்தியது. ஜட்டியின் மென்மை விரைத்த சுன்னியின் மேலே இருக்கும் தோலின் வழவழுப்பை நினைவுபடுத்தியது. இம்முறை கார்த்தி பெரிதாக யோசிக்காமல், பிரவீணின் ஜட்டியை எடுத்து முகர்ந்தான். பிரவீணின் காலிடுக்கின் வியர்வை கசகசப்பு ஒவ்வொரு ஆண்மகனுக்கும் வித்தியாசமாக இருக்கும் என்று எங்கோ படித்த ஞாபகம். கார்த்தி பிரவீணின் ஜட்டியை தன் மூக்கில் வைத்து அழுத்தினான். அதில் இருந்த வாசம் கார்த்தியை பரவசப்படுத்த, கண்கள் மூடிய நிலையில் இன்னும் ஆழமாக அதன் வாசனையை நாசிக்குள் இழுத்தான்.