சிறிய நடிகர்கள் பங்கு பெறும் செக்ஸ் கதைகள்
ரோகிணி “ஏங்க! Electrician எப்ப வர்றான்?” என்று கேட்க, கார்த்தி “ஒரு பதினொன்னு பதினொன்னரை மணி வாக்குல” என்றான். ரோகிணி “ஓ! அப்படியா?… சரி! நான் யாழினியை coaching class-க்கு அழைச்சிட்டு போயிடுறேன்… நீங்க அவன் கிட்டே வேலை வாங்கிடுங்க…” என்று பிரச்சனைக்கு எளிதான வழி தந்தாள்.
ஹோட்டல் JW Marriot… சூர்யா தன் luggage-ஐ எடுத்து வந்த room boy-க்கு தாராளமாக tips கொடுத்துவிட்டு, புன்னகையுடன் அவன் வெளியே சென்றதும் கதவை சார்த்திவிட்டு தன் உடைகளை கழற்றினான். ஐம்பது வயதானாலும் இன்னும் அவன் உடம்பு கிண்ணென்று இருப்பதற்கு இத்தனை வருட பத்தியமும், விடாத உடற்பயிற்சியும் தான் காரணம்.
செல்வா “முதல் தடவையா வீட்டுக்கு வர்றீங்க… Welcome home” என்று புன்னகையுடன் அகல திறந்த கதவை சுவற்றோடு ஒட்டி நின்று வழிவிட, குமரன் “நன்றி! நன்றி..” என்று வலது காலை வைத்து உள்ளே நுழைந்தான். செல்வா கதவை சார்த்திவிட்டு குமரனிடம் இருந்து backpack-ஐ வாங்கி தன் அறைக்குள் எடுத்துச்சென்றான். செல்வா திரும்ப வந்து TV-ஐ switch on செய்துவிட்டு, “Bathroom அங்கே இருக்கு… fresh up பண்ணிக்கோங்க” என்றான். குமரனின் தோளை அணைத்து “உங்க வீடு போல நினைச்சுக்கோங்க… be casual” என்று உரிமையோடு அவன் தோளில் செல்வா தன் தாடையை இருத்தினான். குமரன் “ம்ம்…” என்று செல்வாவின் முகத்தை தன் தலையால் லேசாக முட்டி சிரித்தான்.
பரத் ஒரு பக்கம் gym floor-ல் வியர்க்க விறுவிறுக்க workout செய்துக்கொண்டிருந்த சைலஜாவை பார்த்தான். மறுபக்கம் சுவற்றில் மாட்டி இருந்த wall clock-ஐ பார்த்தான். மீண்டும் சைலஜாவை பார்த்தான். இவர் workout-ஐ முடிச்சிட்டு கடையை கட்டினார் என்றால் தானும் கிளம்பலாம் என்ற அங்கலாய்ப்புடன் பரத் தன் mobile phone-ஐ நோண்ட ஆரம்பித்தான்.
தனக்கே கேட்காத hushed குரலில் “மச்சான்… மதியானம் என் வீட்டுக்கு போகலாமா?” என்று mobile phone-ல் கிசுகிசுப்பாக ஆனந்த் ஒரு வேலை நாளின் மதியம் நெருங்கிக்கொண்டிருந்த சமயத்தில் கேட்டான். எதிர் பக்கத்தில் இருந்த சித்துவுக்கு ஆனந்தின் கேள்வியின் நிஜமான அர்த்தம் புரியும். நம் ஆனந்த், சித்து என்ற சித்தார்த்தை எப்போது அவர்கள் வேலை பார்க்கும் ஏற்பாடு செய்திருந்த pickup cab-ல் பார்த்தானோ அந்த கணமே அவனுக்கு சித்தார்த்தை பிடித்துவிட்டது.
கார்த்தி கண்ணாடியை பார்த்து தலை வாரிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் மனைவி ரோகிணி பின்னல் வந்து “Car-ஐ service-க்கு குடுத்துட்டு, நீங்க பிரவீண் வீட்டுல இருந்து வாங்கிட்டு வாங்களேன்… எதுக்கு வீணா வீட்டுக்கு வந்துட்டு போயிட்டு? இருக்குற traffic jam-ல, நீங்க வந்து சாப்பிட்டுட்டு உடனே பத்து நிமிஷத்துல கிளம்ப
நாம் நிற்கும் Queue-வை விட மற்ற queue-க்கள் தான் வேகமாக நகரும் என்னும் Murphy’s law வரிசையில் “நாம் desperate-க connecting bus பிடிக்க போகும் போது தான் நம் பேருந்து மெதுவாக போகும்” என்பதையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். நான் அவ்வப்போது கடிகாரத்திலும் mobile
நானும் மோகனும் அவனுடைய வீட்டு மொட்டை மாடியில் இருந்தோம். ஒரே ஒரு அறை கொண்ட மாடி அது. அந்த அறையின் கதவை தாழிட்டுவிட்டு ஜன்னலை திறந்து வைத்துக் கொண்டு காத்திருந்தோம். நான் கொஞ்ச நேரம் ஜன்னலில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன். பின்பு அவன் வந்து பார்த்
“ஞாயிற்றுக்கிழமையாச்சும் கொஞ்சம் நிம்மதியா தூங்கலாம்னா அதுக்கும் விட மாட்டேங்குறே…” என்று அபினவ் முனகிக்கொண்டே போர்வையை இழுத்து முகத்தை மூடினான். ஆனால் அது அதே வேகத்தில் விலக்கப்பட்டது. அபினவ் சுணங்கியபடி கண் விழிக்க, எதிரில் அவன் அம்மாவின் முகம் க
“ஏய்! உஸ்ஸ்ஸ்….” என்ற குரலை கேட்டு ரமணா கடும் கோபத்துடன் திரும்பினான். கொஞ்ச தூரத்தில் ஒரு தாத்தா அவருடைய வழி தவறி செல்லும் மாட்டை மிரட்டி மீண்டும் வழிக்கு கூட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். ரமணாவின் முகம் கொஞ்சம் கோபம், கொஞ்சம் வெட்கம் அப்புறம் வெயில் எல்ல
