எத்தனை தடவை ஓத்தாலும் முதல் தடவை ஓப்பதும், ஓழ் வாங்குவதும் நினைவில் நிற்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை தான்… ஆனால் இது எத்தனையாவௌ ஓழாக இருந்தாலும் கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையே நடக்கும் முதல் கஜகஜா…
எங்கள் அலுவலகத்து பியூன் சைனுத்தீன் in-tray-ல் அடுக்கிய எனக்கு வந்த காகிதங்களில் இருந்து letter, bank statements மற்றும் promotional letter ஆகியவற்றை பிரித்தேன். ஒன்றிரண்டு உருப்படியான letter-கள் தவிர மீதம் எல்லாம் காட்டு மரங்களுக்கு பிடித்த கேடாக பேப்பராகி உபயோகமில்லாமல் நேரடியாக குப்பைக்கு போவது ப
ரோகிணி “ஏங்க! Electrician எப்ப வர்றான்?” என்று கேட்க, கார்த்தி “ஒரு பதினொன்னு பதினொன்னரை மணி வாக்குல” என்றான். ரோகிணி “ஓ! அப்படியா?… சரி! நான் யாழினியை coaching class-க்கு அழைச்சிட்டு போயிடுறேன்… நீங்க அவன் கிட்டே வேலை வாங்கிடுங்க…” என்று பிரச்சனைக்கு எளிதான வழி தந்தாள்.
எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்துல இருந்த Clinic கொஞ்சம் வளர்ந்து ஒரு சின்ன hospital ஆயிடுச்சு. டாக்டர் தன் பக்கத்து வீட்டையும் சேர்த்து வாங்கி, இடித்து சேர்த்து கட்டி கீழே நோயாளிகளை பார்ப்பது, மாடியில் 10 படுக்கைகள் கொண்ட ஹால், அதற்கு மேலே அவரது வீடு என்று விரிவாக்கம் செய்துவிட்டார். Nurse அக்கா மற்ற அப்பிர
ஹோட்டல் JW Marriot… சூர்யா தன் luggage-ஐ எடுத்து வந்த room boy-க்கு தாராளமாக tips கொடுத்துவிட்டு, புன்னகையுடன் அவன் வெளியே சென்றதும் கதவை சார்த்திவிட்டு தன் உடைகளை கழற்றினான். ஐம்பது வயதானாலும் இன்னும் அவன் உடம்பு கிண்ணென்று இருப்பதற்கு இத்தனை வருட பத்தியமும், விடாத உடற்பயிற்சியும் தான் காரணம்.
“Passengers in Zone 3 are requested to come forward” என்ற ground staff-ன் அறிவிப்பை கேட்டதும் நான் எங்கள் boarding pass-ஐ பார்த்துவிட்டு எழுந்தேன். என் மனைவியிடம் இருந்து எங்களுடைய இரண்டு hand luggage-ஐயும் எடுத்துக்கொண்டு நகர்ந்தேன். நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபடி அடி மேல் அடி வைத்து நகர, என்ன
![சூத்தடித்த கூர்க்கா [சுட்டகதை]](https://images.gilmastories.com/albums/featured/268.featured.webp "சூத்தடித்த கூர்க்கா [சுட்டகதை]")
சென்னை வேளச்சேரி பீனிக்ஸ் மால் இருக்கும் நூறு அடி சாலையில் இரண்டாவது குறுக்கு தெருவில் நடந்து கொண்டிருந்தேன். கையில் மதிய சாப்பிட்டிற்கான பார்சல் இருந்தது. இன்னொரு கையில் மூன்று ரூபாய் டைகர் பிஸ்கட் வைத்திருந்தேன். நான் சிவரூபன். சென்னைக்கு வேலை தேடி வந்திருக்கிறேன்.
இரவு… Digital சுவர் கடிகாரம் 21:50 மணியை காட்டியது. Courier package-களை handover செய்துவிட்டு வீடு வந்து சாப்பிட்ட ஹரீஷுக்கு ஜட்டியை கழற்ற தயக்கமாக இருந்தது. ஏனோ மாலையில் இருந்து உடம்பில் ஏற்பட்ட ரசாயன மாற்றம் ஹரீஷை அநியாயத்துக்கு horny ஆக்கியிருந்தது. அடங்காத பூள் லுங்கியில் கூடாரம் போடுவதை வீட்டில் கவனித்தால் அசிங்கமாகிவிடும். Courier collection center-ல் இருந்து கிளம்பும் முன்பு கையடித்தாலும் ஏனோ sex mood இன்னும் இறங்கிய பாடில்லை.
செல்வா “முதல் தடவையா வீட்டுக்கு வர்றீங்க… Welcome home” என்று புன்னகையுடன் அகல திறந்த கதவை சுவற்றோடு ஒட்டி நின்று வழிவிட, குமரன் “நன்றி! நன்றி..” என்று வலது காலை வைத்து உள்ளே நுழைந்தான். செல்வா கதவை சார்த்திவிட்டு குமரனிடம் இருந்து backpack-ஐ வாங்கி தன் அறைக்குள் எடுத்துச்சென்றான். செல்வா திரும்ப வந்து TV-ஐ switch on செய்துவிட்டு, “Bathroom அங்கே இருக்கு… fresh up பண்ணிக்கோங்க” என்றான். குமரனின் தோளை அணைத்து “உங்க வீடு போல நினைச்சுக்கோங்க… be casual” என்று உரிமையோடு அவன் தோளில் செல்வா தன் தாடையை இருத்தினான். குமரன் “ம்ம்…” என்று செல்வாவின் முகத்தை தன் தலையால் லேசாக முட்டி சிரித்தான்.
ஜோதிகா living room-வில் சுத்தம் செய்துக்கொண்டிருந்த வேலையாட்ககளிடம் “Guys…. இன்னைக்கு சூர்யாவோட பழைய friend விக்ரம் வர்றாரு… ரொம்ப வருஷம் கழிச்சு இப்போ சூர்யாவும் அவரும் patchup பண்ணியிருக்காங்க… அவர் வந்துட்டு போற வரைக்கும் அவரை நல்லபடியா பார்த்துக்குறது உங்களோட பொறுப்பு” என்று கண்டிப்பாக சொல்ல, வேலை செய்துக்கொண்டிருந்த அவர்கள் தாங்கள் செய்துக்கொண்டிருந்ததை ஒரு நிமிடம் நிறுத்திவிட்டு, நிமிர்ந்து ஜோதிகா சொல்வதை கேட்டுவிட்டு, “ஜி! மேடம்…” என்று மீண்டும் தங்கள் பணிகளில் busy ஆனார்கள்.
“போதும் நிகில்… எனக்கு என்னவோ வாந்தி வர்ற மாதிரி இருக்கு” என்று வீணா தனக்கு சாப்பாடு ஊட்டிக்கொண்டிருக்கும் நிகிலை நிறுத்த சொன்னாள். நிகில் குழந்தையை கொஞ்சுவது போல “இந்த ஒரு வாய் மட்டும்… ப்ளீஸ்” என்று தன் கையில் இருந்த ஸ்பூன் சாப்பாட்டை அவள் வாயில் ஊட்டினான். வீணா சிணுங்கலோடு அதை வாயில் வாங்
