ஆம்பளைங்களுக்கு பின்னாடி இருக்குற ஓட்டையும், பொண்ணுங்களுக்கு முன்னாடி இருக்குற ஓட்டையோட சேர்ந்து பின்னாடி இருக்குற ஓட்டையையும் சவுக்கு கட்டை பூளுங்க அடைச்சு நிறைக்கும் நிகழ்ச்சிகள் கொண்ட கதைகள்.
சரத் வீட்டுக்குள் திரும்பி “அம்மணி! நான் போய் வயலுக்கு தண்ணி இறைச்சுட்டு வந்துடுறேன். ஷாமியானாவை பிரிச்சு எடுத்துட்டு போக ஆளுங்க வருவாங்க…” என்று குரல் கொடுத்துவிட்டு தன் வேட்டியை மடித்து கட்டியபடி வயல் பக்கம் நடக்க ஆரம்பித்தான். கொஞ்ச தூரம் அவன் சென்றதும் ஓட்டமும் நடையுமாக வசந்த் சரத்தை சென்றடைந்தான்.
அலுவலகத்தில் இருந்து வீட்டுக்கு செல்லும் வரை பார்த்திபனுடைய காதில், அவன் அஷ்வினிடம் கத்தியது திரும்ப திரும்ப ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. “எந்த gay-யாவது கடைசி வரைக்கும் ஒருத்தன் கூட உண்மையா இருந்திருக்கானா…” தானும் வயசுக்கு வந்த நாளில் இருந்து எத்தனை பேருடன் ‘படுத்திருக்கிறோம்’. பள்ளியில் மூர்த்தி, செல்வா..
பார்த்திபன் “எல்லாரும் வந்தாச்சா? தீபிகா room door-ஐ close பண்ணிடுங்க..” என்றபடி அந்த conference room-ல் இருந்த projector screen-ஐ கீழே இறக்கினான். அனைவரும் அந்த நீண்ட table-ஐ சுற்றி உட்கார்ந்திருக்கார்கள். தருணின் விபத்துக்கு பிறகு அனைவரும் கூடும் emergency meeting இது என்பதால் எல்லாருக்கும் இயல்பாகவே ஒரு வித பதற்றம் இருந்தது. “
காலை வெயில் இன்னும் வேகம் பிடிக்காமல், ஓரளவுக்கு ஆரஞ்சு நிற வெளிச்சத்தில் இதமான சூட்டுடன் படர்ந்திருக்கிறது. சாலையில் நடைபயிற்சி செய்யும் வயசானவர்கள் பின்னால் நடுத்தர வயது பிரகாசமும், அவரது நண்பர் கண்ணனும் நடந்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தூரத்தில் ஒரு கம்பத்தில் “Cable” பாண்டி ஏணியில் ஏறிக்கொண்டிருப்பது பிரகாசத்தின் கண்ணில் பட்டது.
ரத்த வெள்ளத்தில் கிடக்கும் தருணை ஏற்றிக்கொண்டு ambulance நகரத்து போக்குவரத்தில் சாலை விதிகளை மீறியபடி சீறிப்பாய்கிறது. உள்ளே இருந்த Paramedics-களுடன் அஷ்வினும், பார்த்திபனும் உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள். தரையில் கிடந்த தருணை தூக்குவதற்கு உதவி செய்ததால் அஷ்வினுடைய சட்டையில் ஏற்பட்ட ரத்தக்கறைகளை அவன் சட்டை செய்யாமல், தருணை தொட்டு தொட்டு பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அஷ்வின் தனியாக cafetaria-வில் உட்கார்ந்து coffee குடித்துக் கொண்டிருக்கிறான். மீண்டும் project-ல் சேர்ந்த முதல் நாள் தருண் ஏற்படுத்திய பிரச்சனையால் மற்றவர்கள் அஷ்வினிடம் பெரிதாக ஒட்டுவதில்லை. அஷ்வின் ஏற்கனவே இந்த project-ல் இருந்த போதும் யாருடனும் வலிய போய் பழகாததால், அவனுக்கு இந்த ‘தனிமை’ ஒரு பெரிய விஷயமாக படவில்லை.
புதிதாக இழவு விழுந்த வீடு போல இறுக்கமான சூழலில் பார்த்திபன் அம்மாவின் சத்தமான விசும்பல் சத்தம் அமைதியை கலைத்தது. பன்னிரெண்டாம் ஆண்டு தேர்வு முடிவுகள் வந்த பல வீடுகளில் இது தான் தற்போதைய நிலைமை என்ற போதும் பார்த்திபன் வீட்டில் சோகம், கோபம் எல்லாம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. தன் மகன் முதல் ஐந்து வரிசையில் வருவான் என்று எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த பார்த்திபனின் அம்மாவுக்கு, அவன் எல்லா பாடங்களிலும் “just pass” ஆனது தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
ரோகிணி “ஏங்க! Electrician எப்ப வர்றான்?” என்று கேட்க, கார்த்தி “ஒரு பதினொன்னு பதினொன்னரை மணி வாக்குல” என்றான். ரோகிணி “ஓ! அப்படியா?… சரி! நான் யாழினியை coaching class-க்கு அழைச்சிட்டு போயிடுறேன்… நீங்க அவன் கிட்டே வேலை வாங்கிடுங்க…” என்று பிரச்சனைக்கு எளிதான வழி தந்தாள்.
உள்ளே போன coffee பார்த்திபனுக்கு கொஞ்சம் உற்சாகம் கொடுக்க, அவன் மீண்டும் தன் இருக்கைக்கு வந்து laptop-ஐ திறந்த போது Outlook notification அடுத்த meeting-க்கு இன்னும் 5 நிமிடம் இருப்பதாக நினைவூட்டியது. பார்த்திபன் கொஞ்ச நேரம் கழித்து MS Teams-ல் இணைந்தான். இன்றைய meeting-ல் Project manager தான் updates கொடுக்கப்போகிறார் என்பதால் பார்த்திபனுக்கு preparations எதுவும் இல்லை.
ஹோட்டல் JW Marriot… சூர்யா தன் luggage-ஐ எடுத்து வந்த room boy-க்கு தாராளமாக tips கொடுத்துவிட்டு, புன்னகையுடன் அவன் வெளியே சென்றதும் கதவை சார்த்திவிட்டு தன் உடைகளை கழற்றினான். ஐம்பது வயதானாலும் இன்னும் அவன் உடம்பு கிண்ணென்று இருப்பதற்கு இத்தனை வருட பத்தியமும், விடாத உடற்பயிற்சியும் தான் காரணம்.
