படுக்கைக்கும் practice வேணும்ல…

கதைச்சுருக்கம்...
பெங்களூருவில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நரேஷ் தன் தோழி ஸ்வாதிக்கு காதலை தெரிவித்து, அவளும் அதை ஏற்றுக்கொண்ட நல்ல செய்தியை சுதாகரிடம் சொல்வதற்காக வருகிறான். நரேஷ் வரும்போது வீட்டில் சுதாகர் மட்டுமே இருக்கிறான். காதல் ஏற்கப்பட்ட சந்தோஷமும் சுதாகரின் தனிமையும் நரேஷை என்ன செய்கிறது?

நரேஷ் தெருவின் ஓரத்தில் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, அது போக்குவரத்துக்கு தொந்தரவாக இல்லை என்பதை உறுதி செய்துவிட்டு, தலையில் இருந்து helmet-ஐ கழற்றி கையில் பிடித்தபடி மறுகையால் வாசல் கதவை திறந்தான். ஏழெட்டு மாதங்களுக்கு முன்பு வந்ததற்கும் இன்றைக்கும் சுதாகர் அண்ணா வீட்டில் பெரிதாக எந்த மாற்றமும் இல்லை. சொல்லப்போனால் குழந்தைகள் வந்த பிறகு வீட்டின் முன்னால் இருந்த செடிகள் குறைந்து தரை அதிகம் ஆகியிருக்கிறது. பசங்கள் விளையாடுவதால் கூட இருக்கலாம். நரேஷ் வீட்டு வாசலில் தன் செருப்பை கழற்றியபோது ஒரு ஜோடி ஆண் செருப்பு மட்டுமே இருப்பதை பார்த்தான்.

நரேஷ் “ஒருவேளை அண்ணியும் பசங்களும் வீட்டில் இல்லையோ? இது school term holidays நேரம் கூட இல்லையே?” என்று தனக்குள்ளேயே பேசியபடி அழைப்பு மணியை அழுத்தினான். கதவுக்கு பின்னால் வீட்டுக்குள் உள்ளே சரசரப்பு கேட்டது. நரேஷ் தன் backpack-ஐ கழற்றினான். வாசலை திறந்த சுதாகர் நரேஷை பார்த்து இயல்பாக “வாங்க சார்! பெரிய மனுஷனுக்கு இப்போ தான் நம்ம வீட்டுக்கு வழி தெரிஞ்சுதா?” என்று நக்கலடிக்க, நரேஷ் சுதாகரை வாசலிலேயே வைத்து மெலிதாக அணைத்துக்கொண்டான். நரேஷ் வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் சுதாகர் வாசல் கதவை சார்த்தி தாழிட்டான்.

நரேஷ் தன் backpack-ஐ பிரித்து உள்ளே இருந்து ஒரு கிலோ நந்தினி பால்கோவா பாக்கெட்டும், இரண்டு மூன்று T Shirt-களும், அப்புறம் பாலித்தீன் உறையில் சிறைபட்ட 3 பாந்தினி துப்பட்டாக்களும் எடுத்து டீப்பாயில் வைத்தான். நரேஷ் ஒரு T Shirt-ஐ பிரித்து சுதாகரின் மேலுடம்பில் வைத்து பார்த்தான். நிறமும் அளவும் பொருந்திப்போன திருப்தியுடன் அதை டீப்பாயில் வைத்துவிட்டு பாந்தினி துப்பட்டாக்களை பிரித்து சுதாகரிடம் காட்டினான். அதை சுதாகர் கையில் எடுத்து பார்த்துவிட்டு “நல்லா இருக்கு… பொம்பளைங்க துணி எடுக்குற அளவுக்கு உன் taste develop ஆகிடுச்சா??” என்று ஆச்சரியம் plus கேலியுடன் கேட்டான். நரேஷ் “சும்மா இருங்கண்ணா… அண்ணிக்கு துப்பட்டா வாங்க MG Road-ல அலைஞ்ச அலைச்சல் எனக்கு தான் தெரியும்… ஆனா நான் design select பண்ணலை…” என்று சிரித்தான். சுதாகர் நமுட்டு சிரிப்புடன் “சரி! இதை யார் choose பண்ணினாங்க… ” என்று கொக்கி போட்டான்.

“Shopping-க்கு கூட வந்த ஸ்வாதி தான் select பண்ணினா…” நரேஷ் ஸ்வாதியின் பெயரை சொன்னபோது அவன் முகத்தில் லேசான சிவப்பு பரவியதை சுதாகர் கவனிக்காமல் இல்லை. “அண்ணா… நான்… ஸ்வாதிக்கு…” என்று அதற்கு மேலே வார்த்தைகள் வராமல் நரேஷ் கூச்சத்துடன் சிரித்தான். சுதாகருக்கு அவன் என்ன சொல்கிறான் என்று புரிந்தாலும், முழுசாக அவன் வாயால் கேட்கவேண்டும் என்பதற்காக “நீ ஸ்வாதிக்கு…” என்று எடுத்து குடுத்தான். நரேஷ் தரையை பார்த்து சிரித்துவிட்டு நிமிர்ந்து சுதாகரை பார்த்தான். சுதாகர் “நீ ஸ்வாதிக்கு… அல்வா குடுத்திட்டியாடா?” என்று லந்து பண்ண, நரேஷ் “அண்ணா… சும்மா இருங்க… நான் ஸ்வாதிக்கு love propose பண்ணினேன்” என்று சுதாகரின் அருகே வந்து நெஞ்சை செல்லமாக குத்தினான்.

சுதாகர் புன்னகையுடன் “அவளுக்கு மட்டும் heartin-ல அம்பு குத்திட்டு என் நெஞ்சுல முஷ்டியில குத்துறியா? துரோகிடா நீ…” என்று சீண்ட, நரேஷ் வெட்கத்துடன் சுதாகரை கட்டிக்கொண்டான். சுதாகர் நரேஷின் முதுகை தடவிவிட்டு நரேஷின் நெற்றியில் முத்தம் வைத்தான். சுதாகர் நரேஷின் நெற்றியில் இருந்து உதட்டை விலக்காமல் “ரெண்டு பேரும் கடைசி வரைக்கும் சந்தோஷமா இருங்க… I am happy for you both” என்று வாழ்த்தியதும் நரேஷ் நிமிர்ந்து சுதாகரை பார்த்தான்.

சுதாகரின் கண்ணில் நிஜமாகவே உணர்ச்சிப்பெருக்கு ஈரத்தை படரவிட்டிருந்தது. சுதாகர் “சரி! நீ போய் லுங்கி மாத்திட்டு வா… சாப்பிட்டியா?… நான் coffee போட்டுட்டு வர்றேன்… உன் அண்ணியும் பசங்களும் அவ அக்கா வீட்டுக்கு போயிருக்காங்க… சாயங்காலம் தான் வருவாங்க… அவ கிட்டே நீயே விஷயத்தை நேரடியா சொல்லிட்டு, உன் கையாலயே gifts-ஐயும் குடுத்துட்டு போ…” என்று நிறுத்தாமல் பேசிக்கொண்டு நரேஷை தள்ளினான்.

நரேஷ் பீரோவில் இருந்து துவைத்த சுதாகரின் லுங்கி ஒன்றை கட்டிக்கொண்டு hall-க்கு வந்தபோது சுதாகர் அடுப்படியில் பாலை பாத்திரத்தில் ஊற்றி அடுப்பை பற்றவைத்தான். நரேஷ் சுதாகரை பின்புறமாக கட்டிக்கொண்டு அவனது பனியனின் பட்டையை லேசாக விலக்கி தோளில் மென்மையாக முத்தம் வைத்தான். அழுத்திய உதட்டை எடுக்காமல் அப்படியே மேலே நகர்ந்து சுதாகரின் காது மடலை கடித்தான். சுதாகர் நரேஷின் மறுகையை கோர்த்துக்கொண்டு திரும்பினான். “எப்போடா propose பண்ணினே? அந்த love proposal கதையை சொல்லு…” என்று அடுப்படியில் சாய்ந்து நின்றான். நரேஷ் உரிமையுடன் அந்த சுத்தமான அடுப்பு மேடையில் பாத்திரங்களை நகர்த்திவிட்டு ஏறி உட்கார்ந்தான்.

நரேஷ் சுதாகரை தன் கால்களுக்கு நடுவே இழுத்து அவன் சூத்தை தன் கால்களால் lock செய்தான். அதே போல அவன் கைகளை சுதாகரின் கழுத்தில் மாலையாக மாட்டிக்கொண்டான். சுதாகரும் நரேஷின் இடுப்பின் இரண்டு பக்கங்களையும் தன் கைகளால் மென்மையாக பிடித்துக்கொண்டு இன்னும் நெருங்கி நின்றான். நரேஷ் “நேற்று சாயங்காலம்… Coffee shop-ல… அவ நான் இதை நிச்சயம் சொல்லுவேன்னு எதிர்பார்த்துட்டு இருந்தா போல… பெரிசா அதிர்ச்சி காட்டலை… நான் சொன்னதும் me too-ன்னு சொல்லிட்டா… இதை உங்க கிட்டே நேர்ல தான் சொல்லனும்னுட்டு நான் WhatsApp பண்ணலை… ராத்திரியோட ராத்திரியா unreserved compartment-ல் இடிபட்டு வந்தேன்… என் உயிர் சுதாகர் அண்ணாவுக்காக…” என்று சுதாகரின் மூக்கை தன் மூக்கு நுணியால் உரசினன்.

சுதாகர் “இவ்வளவு சமர்த்து பையன் உன்னை யாருக்கு தாண்டா பிடிக்காது? அவ உன் proposal-ஐ வேணாம்னு சொல்லியிருந்தா தான் ஆச்சரியம்… என் செல்லம்டா நீ… சரி! நேற்று அவளை propose பண்ணிட்டு, இன்னைக்கு எங்கேயாச்சும் date-க்கு கூட்டிட்டு போகாம மொட்டைப் பையனாட்டம் இங்கே கிளம்பி வந்துட்டே… Lover-ஆ onboard ஆகுறதை விட, அதுல spark-ஐ maintain பண்றது தான் கஷ்டம்… இனிமே உன்னை என் வீட்டுல பார்த்தேன்… நானே உன்னை அடிச்சு துரத்திடுவேன்” என்று சுதாகர் செல்லமாக மிரட்டினான்.

நரேஷ் சுதாகரின் கழுத்தில் சுற்றியிருந்த தன் பிடியை இன்னும் இறுக்கினான். “என்னை அடிச்சு துரத்துற அளவுக்கு மனசு கல்லாயிடுச்சா?” என்று சோகமாக கேட்க, சுதாகர் “அப்படி இல்லைடா தம்பி… என்னால உனக்கு…” என்று மேலே வார்த்தை வராமல் நரேஷின் இடுப்பை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டான்.

நரேஷ் சுதாகரின் உதட்டை கவ்வியபோது சற்று முன்பு எச்சரிக்கை செய்த சுதாகரிடம் இருந்து எந்த எதிர்ப்பும் வரவில்லை. மாறாக அவனும் நரேஷின் உதட்டை சப்பி சப்பி சுவைத்தான். கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்பு வளவளவென்று பேசிக்கொண்டிருந்த இருவரும் அநியாயத்துக்கு அமைதி ஆகிவிட, அவர்கள் முத்தங்கள் வெளிப்படுத்திய “இச் இச்…” சத்தம் சமையலறையில் தெளிவாக கேட்டது. நரேஷ் மற்றும் சுதாகரின் முகங்கள் program செய்யப்பட்டது போல ஒரே sync-ல் திரும்பி இருவருடைய நாக்குகளும் அடுத்தவரின் வாய்க்குள் உரிமையுடன் சென்று விளையாடின. சூடான பாத்திரத்தில் பால் பொங்குவதற்காக ஸ்ஸ்ஸ் என்ற சத்தத்துடன் முன்னேற, சுதாகர் முத்தத்தை பிரிக்காமலேயே அடுப்பின் knob-ஐ திருகி அணைத்தான்.

நரேஷ் “அண்ணா… இப்போ காபி குடிக்கிற மனநிலையில நான் இல்லை… வீட்டுல அண்ணி குழந்தைங்க வேற இல்லை… அவங்க வர்ற வரைக்கும் உங்க கூட உடம்புல ஒட்டுத்துணி இல்லாம கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டு கட்டில்ல கிடக்கனும்… சும்மா படுத்துக் கிடந்தாலே போதும்… வாங்க Bedroom போகலாம்” என்று உரிமையாக சுதாகரின் பனியனை மேலே தூக்க, சுதாகர் அவனுக்காக அதை தலைக்கு மேலே தூக்கி கழற்ற உதவினான். நரேஷ் சுதாகரின் நெஞ்சில் தன் விரல்களை ஓடவிட்டான்… சுதாகரின் காம்பை மெல்லிசாக திருகிவிட்டு சுதாகரின் உதட்டை நெருங்க, அந்த திருகலின் பின்விளைவாக சுதாகரும் எட்டி நரேஷின் உதட்டை கவ்வினான்.