அந்த பரந்த வெளியில் வெயில் சுல்லேன்று கய்ந்துக்கொண்டிருந்தது. நடுவே சென்ற பாதையில் ஆள் நடமாட்டமில்லை. ஆனால் சாலையின் ஓரத்திலே ஒரு கார் நின்றிருந்தது. எதோ பிரச்சனை போல. அந்த கார் கொஞ்சம் தம் பிடித்து அந்த பரந்த வெளியை தாண்டியிருந்தால் அந்த அழகான கிராமத்தை தொட்டிருக்கலாம். அந்த கிராமத்தை நீங்கள் எலாரும் பார்த்திருக்ககூடும். அங்கு எப்போதும் எதாவது ஒரு படத்தின் படப்பிடிப்பு நடந்துக்கொண்டே இருக்கும். இந்த கார் கூட படப்பிடிப்புக்கு வந்ததாக இருக்கக்கூடும். அதில் யார் இருக்கிறார்கள் என்று கொஞ்சம் பக்கத்தில் போய் பாக்கலாம்.
அட தற்போதைய கனவுக்கன்னி அனுஷ்கா! கன்னியா எல்லாம் இருக்க முடியாது, காரணம் நம்ம நாகார்ஜுனாவே அவ புண்டைய பல தடவை கிழித்திருப்பான். அதெல்லாம் அவங்க பிரச்சினை, நமக்கெதுக்கு? இன்னும் நெருக்கமா போய் பாக்கலாம்.
அனுஷ்கா தன் டிரைவரை திட்டிக்கொண்டிருந்தாள். “இப்படி தூரமா வரும்போது வண்டியிலே சாமான் எல்லாம் ஒழுங்கா இருக்கான்னு பாத்துக்குறது இல்லை? இப்போ நல்ல நாடு வழியிலே மாட்டிகிட்டோம். யாராவது பார்த்தா அப்படியே பிச்சு தின்னுடுவாங்க.”
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
டிரைவர் பரிதாபமாக நின்றான். “இல்லை மேடம் “ஜாக்” இருக்கு ஆனா அது வேலை செய்யளைங்குறது இப்போ தான் தெரியுது. நான் பக்கத்துல டவுனுக்கு போயி எதாவது புது ஜாக்காவது வாங்கிட்டு வந்துடறேன். ப்ளீஸ் இந்த தடவை மன்னிச்சுக்கோங்க” என்றான்.
டிரைவர் நல்லவன் தான், அதனால் அவளுக்கு அவன் மேலே இறக்கம் தான் வந்தது.
“சரி! நான் வண்டிக்குள்ளேயே இருக்கேன், நீ எவ்ளோ சீக்கிரம் முடியுமோ வந்திடு” என்றாள் அனு.
டிரைவர் கிளம்பி போய் கொஞ்ச நேரம் ஆனது. வண்டிக்குள்ளே எவ்வளவு நேரம் தான் உட்கார்ந்திருப்பது. அனுஷ்காவுக்கு போர் அடிக்க, தன்னுடைய நட்சத்திர அந்தஸ்து மறந்து போக கொஞ்ச நேரம் இறங்கி காற்றாட நின்றாள். வெயிலோடு தென்றலும் சேர்ந்து அடிக்க, எ.சியை விட இயற்கைக்கே குளுமை அதிகம் என்று அனுபவித்தாள்.
| Just ஒரு கேள்வி... |
|---|
 Loading ... |
தூரத்தில் ஒரு பைக் சத்தம் கேட்டது. மெதுவாக வண்டியை ஒட்டி நின்று சாலையை பார்க்காமல் பரந்தவெளியை பார்த்தவண்ணம் நின்றாள். வண்டி சத்தம் இவளது வண்டிக்கு அருகே வந்து நின்றது. மெதுவாக திரும்பி பார்த்தாள் அனுஷ்கா.
கிட்டத்தட்ட நாட்டாமை மாதிரி ஒரு மணல்மூட்டை தடியன் பைக்கை நிறுத்திவிட்டு அவளது காருக்கு அருகே வந்தான். ஆள் பட்டு சட்டை பட்டு வேட்டியில் இருந்தான். நிச்சயம் பெரிய ஆளாக இருக்கவேண்டும். இந்த வெயிலில் பட்டுசட்டையா என்ற கேள்வி அவள் மனதில் முடியும் முன்பே அதில் 4 பட்டன் பிரித்து, மார்பில் ரோமக்காட்டை காட்டியபடி இருந்ததை கண்டு தன் கேள்வியை நிறுத்திக்கொண்டாள்.
“என்னங்க அம்மணி இப்படி நிக்குறீங்க? வண்டியிலே ஏதாவது பிரச்சனையா?”
“ஆமாங்க… பஞ்சர் ஆயிடுச்சு.. டிரைவர் ஜாக்கி வாங்க பக்கத்து டவுனுக்கு
போயிருக்காரு” என்றால் அனுஷ்கா.
“அவர் டவுனுக்கு போகவே மூணு நாலு மணி நேரம் ஆகுமே. அப்படியே போனாலுமே ஜாக்கி கிடைக்குதோ என்னவோ” என்றான்.
“ஐய்யய்யோ! இப்போ என்னங்க பண்ணுறது?”
“பதறாதீங்க அம்மணி.. உங்களுக்கு வண்டி ஓட்ட வரும்ல?”
“ஓட்டுவேன்..” என்றால் அனுஷ்கா.
“அப்படின்னா ஒண்ணு பண்ணலாம்… நான் உங்களுக்கு வீல் மாடிக்குடுக்குறேன். நீங்க சுருக்கால கிளம்பிடுங்க” என்றான் கரிசனமாக.
“நீங்க யாருன்னு சொல்லலையே! உங்களை எப்படி கூப்பிடறது?”
“நான் இந்த ஊரோட சின்ன நாட்டாமைங்க அம்மணி. நீங்க என்னை சரத்துன்னு கூப்பிடலாம்” என்றான் நம் கதாநாயகன்.
சரிங்க சரத்! வாங்க நான் வண்டி சக்கரம் எடுத்து தர்றேன்.” சொல்லியவாறே டிக்கியை திறந்து காரின் பின் பக்கம் போனாள் அனுஷ்கா.
காரின் டிக்கியில் நிறைய சாமான் கிடந்தது. அதை எடுத்தால் தான் டயரை எடுக்க முடியும். மனசுக்குள் டிரைவரை திட்டிக்கொண்டே அவற்றை ஒதுக்கிக்கொண்டு இருந்தபோது தென்றல் கற்று கொஞ்சம் வேகமாக வீச, அவளது ஸ்கர்ட் பறந்து அவள் குண்டிக்கு மேலே சுருண்டுக்கொண்டதை கொஞ்சம் நேரம் கழித்து தான் உணர்ந்தாள்.
காற்றில் விலகிய ஸ்கர்ட்டின் உள்ளே அனுஷ்காவின் குண்டியை பார்த்ததும் சரத்துக்கு ஒரு கணம் நிலைகுலைந்தது. மெல்ல அவளருகே நகர்ந்து யதேச்சையாக நடப்பது போல தன் சுன்னியால் உரசினான். பின் சுயநினைவு வந்தவனாக நகர்ந்து “விடுங்க அம்மணி, நான் எடுக்குறேன்” என்றான்.
அனுஷ்காவுக்கு தன் சூத்தில் சரத்தின் சுன்னி உரசியது நிசமா பொய்யா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அந்த ‘நாட்டுக்கட்டை’ உடம்பை பார்த்ததிலிருந்து கொஞ்சம் கிளுகிளுப்பாக தான் இருந்தது. நாட்டமை எதாவது ஏடாகூடமா பண்ணினா தடை சொல்லக்கூடாது என்று முடிவு செய்துக்கொண்டாள்.
டயரை முன்னாள் உருட்டிக்கொண்டு சென்ற சரத்துக்கு தன் சுன்னியின் முனையில் எதோ மின்னல் அடித்தது போல இருந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் அந்த கிராமத்து விருந்தோம்பல் முன்வந்து விருந்தாளிக்கு சீக்கிரம் உதவ வேண்டும் என்ற நினைப்பு மேலோங்கியது.
ஏதாவது அழுக்கு துணி இல்லை துண்டு இருந்தா குடுங்க அம்மணி” என்றான் சரத்.
இல்லைங்களே… என்று இழுத்தால் அனுஷ்கா.
‘வண்டி பானெட்டை நான் என் தொடையிலே வச்சு டயரை கழட்டி மாட்டிடலாம். பட்டு வேஷ்டி தாங்காது அம்மணி” என்றான்.
“அய்யோ! அப்போ டிரைவர் வர்ற வரைக்கும் நான் வெயிட் பண்றேன், நீங்க உதவனும்னு நினைச்சதே சந்தோசம். நன்றி” என்றாள் அனுஷ்கா.
ஒண்ணு பண்ணலாங்க அம்மணி, உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லைன்னா நான் என் வேஷ்டியை கழற்றி வச்சுட்டு டயரை மாத்துறேன், நீங்க அந்தப்பக்கம் ஒதுங்கிக்கோங்க” என்றான்
சரத்.
அனுஷ்கா ஓரக்கண்ணில் சரத் தன் வேஷ்டியை கழற்றி கார் மேலே வைப்பதை பார்த்தாள். மெதுவாக அவனை பார்வையிலேயே அளந்தாள். நல்ல திடகாத்திரமான உடம்பு. ஏற்கனவே மூன்று நான்கு பட்டன் பிரித்ததால் மேலுடம்பு கிட்டத்தட்ட முழுவதும் தெரிந்தது.
