காதல் வர்றதுக்கு பால் (gender) அவசியமில்லை என்று நிரூபிக்கும் ஆண்களுக்கிடையேயான காதல் நிமிடங்கள் கொண்ட கதைகள்.
ஹோட்டல் JW Marriot… சூர்யா தன் luggage-ஐ எடுத்து வந்த room boy-க்கு தாராளமாக tips கொடுத்துவிட்டு, புன்னகையுடன் அவன் வெளியே சென்றதும் கதவை சார்த்திவிட்டு தன் உடைகளை கழற்றினான். ஐம்பது வயதானாலும் இன்னும் அவன் உடம்பு கிண்ணென்று இருப்பதற்கு இத்தனை வருட பத்தியமும், விடாத உடற்பயிற்சியும் தான் காரணம்.
“Passengers in Zone 3 are requested to come forward” என்ற ground staff-ன் அறிவிப்பை கேட்டதும் நான் எங்கள் boarding pass-ஐ பார்த்துவிட்டு எழுந்தேன். என் மனைவியிடம் இருந்து எங்களுடைய இரண்டு hand luggage-ஐயும் எடுத்துக்கொண்டு நகர்ந்தேன். நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபடி அடி மேல் அடி வைத்து நகர, என்ன
முற்றிலும் எதிர் எதிர் அலைவரிசையை கொண்ட இரு ஆண்கள், முதலில் கருத்து மோதலில் தொடங்கி பின்னர் நட்பில் முடிவது என்பது நமக்கு புதிது அல்ல. அன்பே சிவம் முதல் மெய்யழகன் வரை நாம் இது போன்ற கதைகளை பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால் அவர்கள் எந்த விஷயத்தில் மாறுபடுகிறார்கள், எந்த புள்ளியில் இணைகிறார்கள் என்பது தான் அந
இரவு… Digital சுவர் கடிகாரம் 21:50 மணியை காட்டியது. Courier package-களை handover செய்துவிட்டு வீடு வந்து சாப்பிட்ட ஹரீஷுக்கு ஜட்டியை கழற்ற தயக்கமாக இருந்தது. ஏனோ மாலையில் இருந்து உடம்பில் ஏற்பட்ட ரசாயன மாற்றம் ஹரீஷை அநியாயத்துக்கு horny ஆக்கியிருந்தது. அடங்காத பூள் லுங்கியில் கூடாரம் போடுவதை வீட்டில் கவனித்தால் அசிங்கமாகிவிடும். Courier collection center-ல் இருந்து கிளம்பும் முன்பு கையடித்தாலும் ஏனோ sex mood இன்னும் இறங்கிய பாடில்லை.
Reading glass-ஐ எடுத்து மாட்டியபடி “போன session-க்கு வந்துட்டு போனதுக்கு பிறகு எப்படி feel பண்றீங்க Mr. கணேசன்?” என்ற மனநலமருத்துவரின் கேள்விக்கு கணேசன் புன்னகையுடன் “முன்னைக்கு இப்போ பரவாயில்லை…” என்றார். மனநல மருத்துவர் தன் கையில் இருந்த குறிப்பேட்டை மேய்ந்தபடி “தூக்கம் எல்லாம் எப்படி இருக்கு? மாத்திரை போடாம தூங்க முயற்சி பண்ணுனீங்களா?” என்றார். கணேசன் “Try பண்ணினேன்.. ஆனா இன்னும் எனக்கு மாத்திரை போடாம தூக்கம் வரமாட்டேங்குது…” என்று அவர் கண்ணை பார்க்காமலேயே பதில் சொன்னார்.
ஒரு நர்ஸ் நிகிலிடம் “Sir.. put this mask” என்று thick ஆன மலையாள வாடையுடன் சொல்ல, நிகில் அதை மாட்டிக்கொண்டு அந்த operation theatre-க்குள் சென்றான். உள்ளே வீணாவுக்கு அவசர “C” அறுவை சிகிச்சை ஆரம்பிக்கிறது. ஆஸ்திரேலிய மருத்துவமனைகளில் பிரசவத்தின் போது கணவனோ, துணைவரோ மற்றும் குடும்பத்து உறுப்பினர்கள்
செல்வா “முதல் தடவையா வீட்டுக்கு வர்றீங்க… Welcome home” என்று புன்னகையுடன் அகல திறந்த கதவை சுவற்றோடு ஒட்டி நின்று வழிவிட, குமரன் “நன்றி! நன்றி..” என்று வலது காலை வைத்து உள்ளே நுழைந்தான். செல்வா கதவை சார்த்திவிட்டு குமரனிடம் இருந்து backpack-ஐ வாங்கி தன் அறைக்குள் எடுத்துச்சென்றான். செல்வா திரும்ப வந்து TV-ஐ switch on செய்துவிட்டு, “Bathroom அங்கே இருக்கு… fresh up பண்ணிக்கோங்க” என்றான். குமரனின் தோளை அணைத்து “உங்க வீடு போல நினைச்சுக்கோங்க… be casual” என்று உரிமையோடு அவன் தோளில் செல்வா தன் தாடையை இருத்தினான். குமரன் “ம்ம்…” என்று செல்வாவின் முகத்தை தன் தலையால் லேசாக முட்டி சிரித்தான்.
அலுவலகத்தில் laptop முன்பு உட்கார்ந்திருந்தாலும் நிகிலின் மனம் வெளியே அலைந்துக் கொண்டிருக்கிறது. Hobart நகரத்துக்கு தங்களுடைய private & intimate moment-களை தடங்கள் இல்லாமல் கொண்டாட சென்ற இடத்தில் இருவருடைய உணர்ச்சிகளும் இன்னும் தீவிரமாகி, மிகவும் intense ஆகியது. Yes… Sex changes everything. நிகில்
தமிழ் திரையுலகம் மட்டும் தான் gay-க்கள் எல்லாம் ‘வேட்டையாடு விளையாடு’ வில்லன்கள் போன்ற serial killer-கள் அல்லது ‘அவனா நீ’ என கேலிக்கு உள்ளாக்கப்படும் ஆட்கள் என்று வரையறைப்படுத்தும். ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் ஓவியர்கள், சிற்பிகள், எழுத்தாளர்கள், நடிகர்கள் என்று கலையின் மூலம் தங்களை வெளிப்படுத்துபவர்களில் அதிகம் பேர் gay-க்களாக உள்ளனர். காரணம் அவர்களுடைய மனம் பல நேரம் தனிமையில் இருப்பதால், தங்களுடைய உணர்வுகளை, சமுதாய கோட்பாடுகளின் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்த அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் வழிகள் பெரும்பாலும் கலையை சார்ந்தே இருக்கும். Makeup கலைஞர்கள், Costume designers, model-கள், body builder-கள் என “aesthetics” சம்பந்தப்பட்ட துறைகளில் ஏராளமானோர் gay-க்களாக இருப்பதே இதற்கு சான்று.
நிகில் Hobart Airport-ல் இருந்து வெளியே வந்ததும் cab கிடைக்க நிமிடங்கள் தான் ஆனது. நிகில் “Islington Hotel at St Marys” என்று சொன்னதும் அந்த ஆசிய டிரைவர் ஒரு நொடி நிகிலை வெறித்து பார்த்துவிட்டு அந்த முகவரியை தனது GPS-ல் தட்டச்சு செய்தான். நிகில் தன்
