அ.கோ 2. கண்ணோடு காண்பதெல்லாம்…

அ.கோ 2. கண்ணோடு காண்பதெல்லாம்…

இது அழியாத கோலங்கள் தொடர்கதையின் 2-வது அத்தியாயம்.

முன் கதை சுருக்கம்...
Melbourne நகரத்தில் வசிக்கும் தமிழ் Living-in couple நிகில் மற்றும் வீணாவை நமது வாசகர்களுக்கு அறிமுகம் செய்தோம். திகட்டாத செக்ஸும், தீராத காதலுமாக சந்தோஷத்தில் திளைக்கும் நிகிலும் வீணாவும் எப்படி சந்தித்தார்கள், இணைந்தார்கள் என்பதை சுருக்கமாக நிகில் நினைத்து பார்த்து பூரிக்கிறான்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு பிறகு நிகிலின் சுன்னி சுரந்த சுண்டக்கஞ்சி சூர்யாவின் சூத்துக்குள் (வரிசையா 5 ‘சு’) பீய்ச்சி அடித்தது. நிகில் தன் ஓழாட்டத்தின் வேகத்தை குறைத்தான். கடைசியில் கிடைத்த சந்தில் அந்த வெள்ளை திரவம் மெல்ல மெல்ல சூர்யாவின் தொடையில் கோடாக வழிந்தது. நிகில் தன் சுன்னியை வெளியே எடுத்துவிட்டு உதறினான். பின்னர் சூர்யாவின் உதட்டை கவ்வி இழுத்துக்கொண்டு அவன் சுன்னியை கைப்பற்றி கையடித்துவிட ஆரம்பித்தான். அடுத்த ஓரிரு நிமிடங்களில் சூர்யாவின் சுன்னியும் கஞ்சி கக்கி அவன் உச்சம் பார்த்தான்.

சூர்யா நீண்ட பெருமூச்சுகளை சீரான இடைவெளியில் உதிர்த்தான். மீண்டும் மீண்டும் நிகிலின் உதட்டை கவ்வி சப்பி அவனுக்கு தன் சந்தோஷத்தையும் நன்றியையும் வெளிப்படுத்தினான். நிகிலும் பதற்றம் காட்டாமல் சூர்யாவை கிஸ்ஸடித்துக்கொண்டு சட்டை பட்டன்களை மாட்டினான். நிகில் தன் சுன்னியை சௌகரியமாக ஜட்டிக்குள் அடைத்து, சட்டையை tuck in செய்துவிவிட்டு சூர்யாவின் கன்னத்தை அன்புடன் தடவினான். “சரி! நான் முதல்ல வெளியே போறேன்… நீ கொஞ்சம் gap விட்டு வா” என்று நிகில் தன் சுன்னிமேட்டை அழுத்தி தடவிக்கொண்டு toilet-ல் இருந்து வெளியேறினான்.

பொதுவாக பலரை sex களைப்படைய வைக்கும்… ஆனால் நிகிலுக்கு சூர்யாவின் சூத்தை கிழித்ததற்கு பிறகு புத்துணர்ச்சி பொங்கியது… அவனது dangerously charming பக்கம் தலைதூக்கியது… அதனால் கஜகஜாவுக்கு அடுத்து நடந்த client meeting-ல் நிகிலால் எளிதாக client-டிடம் தன் investment proposal- எளிதாக விற்க முடிந்தது. அந்த meeting முடிந்ததும் நிகில் client-ஐ வாசல் வரைக்கும் சென்று வழியனுப்பிவிட்டு தன் WhatsApp-ஐ எடுத்து வீணாவுக்கு “நாணயங்கள்” emmoji அனுப்பினான்.

பதிலுக்கு முத்த emoji அல்லது Thumbs Up icon வரும் என்று எதிர்பார்த்த நிகிலுக்கு வீணாவிடம் இருந்து அழைப்பு வரவும் வாயெல்லாம் பல்லாக அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு லாபியில் ஜன்னலை ஒட்டிய இருக்கையில் கால் மேல் கால் போட்டு சரிந்து உட்கார்ந்தான். “Ya Babe! You are my lucky charm… இப்போ close பண்ணுன deal-ல வர்ற கமிஷன் நம்மளோட Hawai trip-க்கு…” என்று உற்சாகம் கொப்பளிக்க சொன்னான். வீணாவிடம் இருந்து பெரிய எதிர்வினை வரவில்லை… “டாய்! நீ இந்த deal-ஐ close பண்ணலைன்னா தான் எனக்கு ஆச்சர்யமா இருக்கும்… நான் கூப்பிட்டது வேற விஷயத்துக்கு… ரொம்ப முக்கியம்…” என்று flat ஆன குரலில் சொன்னாள்.

நிகிலின் உடல்மொழியில் லேசான பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டது. “என்னாச்சு வீணா? உனக்கு பீரியட்ஸ்…” என்று கேட்டபோது அவன் நெற்றியில் லேசாக வியர்வை துளிர்த்திருந்தது. வீணா “அதையெல்லாம் உள்ளே விடுறதுக்கு முன்னாடி யோசிக்கனும்… நீங்க ஆம்பளைங்க எல்லாரும் ஒரே மாதிரி தான்… உங்களுக்கு balls இல்லை brain… ஒரு நேரத்துல் ஒரு body part தான் வேலை செய்யும். யோசிக்காம fuck பண்ணிட்டு அதுக்கு மேலே மண்டையை உடைச்சுக்குவீங்க… பயப்படாதே… நான் கூப்பிட்டது அதுக்கு இல்ல” என்று சொன்ன பிறகு தான் நிகிலுடைய முகத்தில் மீண்டும் நிம்மதி படர்ந்தது.

வீணா “உன்னை எப்போ offguard-ஆ meet பண்ணினா கூட நீ charming-ஆ தான் இருப்பே… ஆனா இன்னைக்கு ராத்திரி நாம அப்பாவை பார்க்க போகும் போது நீ உன் glamour-ஐ கொஞ்சம் extra-வா ஏத்திக்கோ…” என்றதும் நிகில் “அப்பா… melbourne-ல? எப்போ வந்தார்? நீ வீட்டுலயா இருக்கே?” என்று தந்தி பாஷையில் கேட்டான். வீணா “ம்க்கும்… அப்பா நமக்கு கல்யாணம் ஆகுற வரைக்கும் வீட்டுக்கு வரமாட்டேன்னு பிடிவாதமா இருக்கார்… ஏன்னா கல்யாணம் ஆனா தான் மாப்பிள்ளைன்னு அவரால யாரையும் ஏத்துக்கமுடியுமாம்… நாளைக்கே நாம அத்துக்கிட்டு போயிட்டா என்னாகும்னு நான் எத்தனை பேரை மாப்பிள்ளைன்னு பாசம் காட்டுறதுன்னு கேட்குறார்…” என்று சிரித்தாள்.

நிகில் “அப்போ இன்னைக்கு ராத்திரி என்னை யாருன்னு meet பண்ணுவாராம்? By the way… அவருக்கு என்னை சந்திக்கிறதுல இஷ்டம் இருக்கா?” என்று கேட்க, வீணா “அவரை பொறுத்தவரைக்கும் நீ என்னோட housemate… அவ்வளவு தான். அதனால தான் உன்னை charming-ஆ வந்து அவரை நம்ம வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வர முயற்சி பண்ணுன்னு சொல்றேன்…” என்றாள். நிகில் “அவர் என்னை என்னவேணும்னா நெனச்சுக்கட்டும்… எனக்கு அவர் என் மாமனார் தான்… சரி! சாயங்காலம் அவரை பார்க்க ஆர்வமா இருக்கேன்னு சொல்லிடு… ம்முவா” என்று ஒரு முத்தத்துடன் அழைப்பை முடித்தான்.

மாலை Dockland பரபரப்பாக இருந்ததற்கு கோடைக்காலம் ஆரம்பித்ததால் மக்கள் நிறைய வெளியே உலாத்த ஆரம்பித்தது கூட ஒரு காரணம். Berth Restaurant வாசலில் வீணாவும் நிகிலும் காத்திருக்க, கணேசன் எதிர் திசையில் இருந்து வந்தார். வீணா அவரை கட்டிக்கொண்டாள். நிகில் நெஞ்சில் கைவைத்து லேசாக குணிந்து அவருக்கு மரியாதை செய்தான். கணேசன் தலையசைத்து அதை ஏற்றுக்கொண்டார். வீணா “ஏம்பா… மூணாவது மனுஷன் மாதிரி இப்படி வெளியே public place-ல meet பண்றீங்க? எங்க வீட்டுக்கு வர்றதுல ஏன் அவ்வளவு தயக்கம்?” என்றபோது கணேசன் நிகிலை பார்த்தார்.

கணேசன் “கல்யாணம் பண்ணிட்டு புருஷனோடு வீட்டுக்குள்ள போறப்போ நான் தான் உனக்கு ஆரத்தி எடுப்பேன்… let me see when I can.” என்று சொல்லிவிட்டு restaurant-க்கு உள்ளே நடந்தார். நிகிலுக்கு தான் வீணாவின் அப்பாவுக்கு பதிலாக வேறு யாரையோ பார்ப்பது போல இருந்தது. இதுவரை அவரை ஒரே தடவை தான் பார்த்திருக்கிறான். அதுவும் வீணாவின் அம்மா இறந்தபோது அவருடைய prayer meet-ல். அப்போது நிகிலின் மனதில் பதிந்திருந்த உருவத்தில் கணேசன் நல்ல பருமனாக, கண்ணில் சோகமாக, நிஜ வயதை விட அதிக முதிர்ச்சியாக இருந்தார். ஆனால் இப்போது பார்க்கும் கணேசம் fit-ஆக, இளமையாக, ஏதோ துறுதுறுப்பாக, active-ஆக இருக்கிறார்.

கணேசன் கையை உயர்த்தி “Bearer… menu card please” என்று சைகையில் அழைக்க, ஒரு இளைஞன் கையில் மெனு காற்றுடன் வந்தான். நாங்கள் உணவு order செய்த பிறகு கணேசன் “ஏம்மா ஒரு மாதிரி களைப்பா இருக்கே? உடம்பு கிடம்பு சரியில்லையா?” என்று அவளுடைய கன்னத்தை கரிசனத்துடன் தடவினார். வீணா “இன்னைக்கு office வேலை அதிகமா இருந்துச்சுங்கப்பா… அதனால தான். மத்தபடி உடம்புக்கு ஒன்னுமில்லை… நல்லா தாம்ப்பா இருக்கேன்…” என்று அவர் மார்பில் சாய்ந்துக்கொண்டாள். நிகில் அப்பா மகளின் பாசப்பிணைப்பை பார்த்து லேசாக நெகிழ்ந்தான்.

இரவு dinner போது அப்பாவும் மகளும் நிறைய பேசினார்கள். நிகில் கணேசனை, அவர் ஏன் மாறினார் என்ற யோசனையிலேயே இருந்ததால் அதிகம் பேசவில்லை. வீணாவும் அவனை பேசச்சொல்லி கட்டாயப்படுத்தவில்லை. அவர்களது உரையாடலில் இருந்து கணேசன் தன் fitness club- நண்பர்களுடன் trekking-க்கிற்கு வந்திருக்கிறார் என்றும் அவர்கள் அடுத்த 4 நாட்களுக்கு இங்கே தான் Melbourne-ஐ சுற்றியுள்ள trekkking trail-களில் இருப்பார்கள் என்றும் தெரிந்தது. இந்த வயதில் கணேசன் எப்படி மற்ற இளைஞர்களுக்கு ஈடுகொடுத்து மலையேறுவார், நடப்பார் என்று கொஞ்சம் பிரமிப்பாகவும் இருந்தது.

இரவு… வெற்று மார்பும், boxer shorts-மாக நிகில் படுக்கையில் உட்கார்ந்திருக்க, வீணா satin camisole-ல் கண்ணாடி முன்னாடி உட்கார்ந்து cotton balls-களை கொண்டு தன் ஒப்பனையை கலைத்துக்கொண்டிருந்தாள். வழக்கம் போல அவளுடைய காய்கள் முழுசாக வெளியே தரிசனம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தது. அவள் எழுந்து குளியலறைக்கு நடந்தபோது பாதி சூத்து பளபளப்பாக தெரிந்தது. வீணா விளக்குகளை அணைத்துவுட்டு நிகில் அருகே வந்து படுத்தபோது, அவன் நாசிக்கு வீணாவிடம் இருந்து வந்த சோப் மணம் இதமாக இருந்தது.

நிகில் வீணாவின் மேலே கையும் காலும் போட்டு அவளை நெருக்கி அணைத்தான். “வீணா! உங்க அப்பா life-ல வேற யாராச்சும் ladies இருக்காங்களா? I mean… special person” என்று கேட்க, வீணா குழப்பமாக அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். வீணா ஏதாச்சும் நினைத்து நிலைமை complicate ஆகும் முன்பு, நிகில் அவசரம் அவசரமாக “இல்லை… அவரை உன் அம்மாவோட prayer meet-ல பார்த்ததுக்கும் இன்னைக்கு பார்க்குறதுக்கும் ஆள் சுத்தமா மாறி இருக்கார்… என்ன தான் grief-ல் இருந்து மீண்டு வந்ததாலன்னு நினைச்சாலும் அவரோட மாற்றம் கொஞ்சம் unusual-ஆ தோணுது… By the way. உன் அப்பாவும் அம்மாவும் ஒன்னா வாழ்ந்தப்போ நல்ல understanding-ல தான் இருந்தாங்களா?” என்று நிகில் தன் analytical skill-ஐ வெளிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தான்.

முதலில் வீணா நிகில் தன் தந்தையை கேலி செய்கிறான் என்று நினைத்துக்கொண்டாலும் நிகிலின் அலசல் சரியாக தான் இருக்கிறது என்பதை ஒத்துக்கொண்டாள். வீணா நிகிலுக்கு முதுகு காட்டி படுத்துலின் கையை இழுத்து தன் மார்பில் அழுத்திக்கொண்டு இன்னும் நெருங்கிப்படுத்தாள். வீணா நிகிலின் கையை இழுத்து தன் காயில் வைத்து மெதுவாக அழுத்தி, நிகில் என்ன செய்யவேண்டும் என்று காட்டினாள். “நீ சொல்றது கொஞ்சம் உண்மை தான் நிகில்… அப்பா அம்மாவோட கல்யாண வாழ்க்கை – it was just functional … அவங்களுக்குள்ளே பெரிய chemistry இருந்ததா எனக்கு ஞாபகம் இல்லை… எனக்கு அதுவே இப்போ சில வருஷங்களுக்கு முன்னாடி தான் புரிஞ்சுது… அம்மா போனதுக்கு அப்புறம் அப்பா உடைஞ்சு போயிடுவார்ன்னு பயந்துட்டு இருந்தேன்.”

நிகில் மெதுவாக வீணாவுக்கு காயடித்துக்கொண்டிருந்தான். வீணா தொடர்ந்தாள்.. “ஆனா அவர் புது வாழ்க்கையை ஆரம்பிச்சது போல அவரோட இஷ்டப்படி வாழுறார். ஒருவகையிலே அவர் depression-ல விழாம இப்படி life-ஐ தன்னோட terms-ல இருக்குறதை பார்த்து நானும் அவரை ரொம்ப தொந்தரவு பண்ணாம விட்டுட்டேன்…” என்று வீணா சொல்ல, நிகில் “I must admit… His energy and fitness are amazing… அவர் வயசுல நான் அவரை மாதிரி இல்லைன்னாலும் அதுல பாதி இருந்தா கூட எனக்கு அது பெரிய விஷயம் தான்” என்று வீணாவின் அப்பா கணேசனை compliment செய்ய, வீணா சந்தோஷமாக அவன் கைகளில் முத்தம் வைத்தாள்.

இந்த அழியாத கோலங்கள் இன்னும் தொடரும்...

* பதிவு முதலில் பதியப்பட்ட நாள்: 02/05/2025
Feedback
எழுதின எனக்கு objective-ஆ பார்க்கமுடியாது... படிச்ச உங்களுக்கு கதை எப்படி இருந்தது என்று உங்களோட கருத்துக்களை மறக்காமல் Comments-ல் போடவும்.
Comments

கதை எப்படி இருக்கு?

0 / 5 Results 3.3 Votes 10

Your page rank:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Free Sitemap Generator
Scroll to Top