நான் எங்கள் apartment-ன் பக்கத்தில் இருக்கும் அந்த Coffee shop-க்கு என் laptop சகிதமாக நுழைந்தபோது என் கண்கள் வழக்கம் போல இரண்டு விஷயங்களை தேடியது. முதலில் counter-ல் அவன் இருக்கிறானா? அடுத்து எனக்கு பிடித்தமான Corner table காலியாக இருக்கிறதா?
அஷ்வின் தனியாக cafetaria-வில் உட்கார்ந்து coffee குடித்துக் கொண்டிருக்கிறான். மீண்டும் project-ல் சேர்ந்த முதல் நாள் தருண் ஏற்படுத்திய பிரச்சனையால் மற்றவர்கள் அஷ்வினிடம் பெரிதாக ஒட்டுவதில்லை. அஷ்வின் ஏற்கனவே இந்த project-ல் இருந்த போதும் யாருடனும் வலிய போய் பழகாததால், அவனுக்கு இந்த ‘தனிமை’ ஒரு பெரிய விஷயமாக படவில்லை.
பார்த்திபன் தன் laptop-ல் presentation-ஐ கடைசி நிமிட மாறுதல்களை செய்தபடி, திரையில் இருந்து கண்ணெடுக்காமல் “Everybody assemble in the conference room without delay… client is the stickler for punctuality” என்று coffee break-க்காக கலைந்து செல்லும் சக ஊழியர்களிடம் சொல்ல, “OK பார்த்தி” என்று நொடியில் காணாமல் போனார்கள்.
Melbourne-ன் Tullamarine விமான நிலையம்… நவீன் தன்னுடைய passport-ஐயும், நிரப்பப்பட்ட immigration form-ஐ கையில் பிடித்துக்கொண்டு, அவ்வப்போது தன்னுடைய suitcase-ஐ தள்ளி தள்ளி நகர்ந்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் நின்றிருந்த queue கொஞ்சம் மெதுவாக தான் நகர்கிறது.
