கையடிப்பது என்றால் நமக்கு நாமே சுயஇன்பம் செய்து கொள்வது மட்டுமல்லாது, துணைகளுக்கும் கையடித்து, விரல் விட்டு இன்பம் கொடுக்கும் நிகழ்வுகள் கொண்ட ஜாலி கதைகள்.
“டேய்! உன்னோட விஜய் அண்ணாவை இன்னைக்கு ராத்திரி சாப்பிட கூப்பிடுடா… இன்னைக்கு பரோட்டா போடலாம்” என்று அம்மா சொன்னபோதே ரியோ விஜய் வீட்டுக்கு கிளம்ப தயாரானான். ரீவாவின் வீட்டில் இருப்பதால் இன்று இரவு விருந்தின் போது பரோட்டாவோடு சேர்த்து விஜய் அண்ணாவின்
நான் என் முதுகு ஜன்னல் கம்பிகளில் பதிவது போல உட்கார விக்ரம் எனது சட்டையை மீண்டும் விரித்துவிட்டு, எனது இடது காலை இழுத்து சீட்டில் நீட்டிவிட்டு என் காலுக்கு இடையே உட்கார்ந்தார். மலபார் சாலைகளின் இருட்டு எங்களுக்கு உதவ, விக்ரம் தன்னுடைய சூடான காற்று என
ஓட்டமும் நடையுமாக தனியார் பஸ் ஸ்டேண்டுக்கு வந்து சேரும்போது மங்களூர் பஸ் கிளம்ப தயாராக இருந்தது. ஆட்டோவுக்கு காசு கொடுத்து கட் பண்ணிவிட்டு பஸ்ஸில் ஏறப்போகும்போது அந்த கிளீனரின் முகத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடித்தது. டிக்கெட்டை நீட்ட, அவனுடைய Tripsheet
செம்பூரின் அரதப்பழசான “சால்” எனப்படும் அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் அந்த குறுகிய 100 சதுர அடி ஹாலில், பேப்பர் விரிக்கப்பட்டு அதன் மீது சரக்கும், சை டிஷ்ஷும் பரப்பப்பட்டிருக்க, அதன் ஒரு பக்கத்தில் ஒரு காலை நீட்டியும் மறுகாலை மடக்கியும் “4” போல உட்கார
“பரத்… நாம் முன்னாடி ஊர்ல குடியிருந்தப்போ அந்த வீட்டு ஓனர் பையன் ஹரி இருக்கான்ல… அவன் இன்னைக்கு சாயங்காலம் வருவான். அவனுக்கு நாளைக்கு செண்டிரல் சர்வீஸ் எக்ஸாம் இருக்காம்… நம்ம ஊர்ல தான் செண்டர் போட்டிருக்காம்… அவன் சாயங்காலம் வந்துட்டு நாளைக
நாலஞ்சு நாளாவே எனக்கும் என் பொண்டாட்டிக்கும் பேச்சு வார்த்தையே இல்லை. ஒரு ஒன்னும் இல்லாத விஷயத்தை அவ்வளவு பெருசாக்கி கலாட்டா பண்ணிட்டு இருந்தா. கொஞ்சி பார்த்தேன் கெஞ்சி பார்த்தேன் ஆனா என்னால கால்ல எல்லாம் விழமுடியாதுன்னு அவளா வழிக்கு வர்ற வரைக்கும் f
மாதுரி தன் முகத்தை மறைக்க ஏற்கனவே பெரிய sun glass அணிந்திருந்தாலும், பார்ப்பவர்கள் சட்டென்று அடையாளம் கண்டுபிடிக்காமலிருக்க தன் தலையில் scarf கட்டியிருந்தாள். அந்த சொகுசு ஹோட்டலின் அரையிருட்டான corridor-ல் sun glass அணிந்திருப்பதை நினைத்து அவளுக்கு ல
அவினாஷுக்கு அந்த மும்பை மெட்ரோ நெரிசலான ரயிலில் பயணம் செய்வது என்பது தவிர்க்கமுடியாத அவஸ்தை. அவன் டெர்மினலில் ஏறுவதால் பெரும்பாலும் ஏறும்போது உட்கார இடம் கிடைத்துவிடும். ஆனால் அடுத்தடுத்த நிறுத்தங்களில் கூட்டம் அள்ளும்… வண்டிப்பெட்டியே நிறைமாத கர்ப
காலை ஆறரை மணிக்கு சூரியன் இன்னும் தன் உஷ்ணத்தை வெளியிடாமல் குளிருக்கு அடங்கியிருந்தான். தீபாஞ்சன் தன்னுடைய ஜிம் கிட்டை எடுத்துக்கொண்டு, ஹூடி ஜாக்கெட்டில் ஜிப் போடாமல் தன்னுடைய பரந்த மார்புகளை தெனாவட்டாக காட்டியபடி தன் ஃப்ளாட்டின் கதவை பூட்டிவிட்டு, ட
“அல்லி தும்பா ஜாகா இதேரி… சொல்ப முந்தே ஹோகி” (அங்கே நிறைய இடம் இருக்கு… கொஞ்சம் முன்னாடி போங்க) – BMTC கண்டக்டர் வாசலில் இருந்து கத்தியபோது “டேய்! உனக்கு மனசாட்சியே இல்லையாடா?” என்று திரும்பி கத்தவேண்டும் போல இருந்தது. ஆனாலும் என்னால் ஒன்றும் செய
