ஆம்பளைங்களுக்கு பின்னாடி இருக்குற ஓட்டையும், பொண்ணுங்களுக்கு முன்னாடி இருக்குற ஓட்டையோட சேர்ந்து பின்னாடி இருக்குற ஓட்டையையும் சவுக்கு கட்டை பூளுங்க அடைச்சு நிறைக்கும் நிகழ்ச்சிகள் கொண்ட கதைகள்.
வெளியே பேய் மழை ஜோராக அடித்துக்கொண்டிருந்தது. நான் ஈர தலையை துவட்டியபடி Hall-ல் sofa-வில் சரிந்து PrimeVideo-ல் ஏதாவது படம் பார்க்கலாமா என்று தேடிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால் என் மனசு எந்த படத்திலும் ஈடுபாடு காட்டவே இல்லை. வீட்டில் அம்மா ஊருக்கு போயிருந்த
அன்றைய பரபரப்பான மதியம் மெல்ல மெல்ல சோம்பலான மாலையாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் நான்கு மணி இருக்கும்… நான் ஒரு கையில் காஃபி கப்பும் மறு கையில் சிகரெட்டுமாக எங்கள் கேண்ட்டீனை ஒட்டிய தூணின் நிழல் மறைவில் சுவற்றில் சாய்ந்தபடி புகையை இழுத்து விட்டுக் கொண்டிர
இது நான் கல்லூரியின் 2-3வது வருஷத்துல நடந்தது. நாங்க இருந்த area-ல எல்லாம் இப்போ மாதிரி speciality clinic, hospital-ன்னு பயமுறுத்துற facilities எல்லாம் இல்லை. சொல்லப்போனா அந்த மாதிரி வசதி எல்லாம் பெரிய நகரங்கள்ல மட்டும் தான் இருக்கும். எங்க வீட்டு தெ
என்ன தான் நாம ஆம்பளைங்களை 18-19 வயசுல awkwardly looking gawky teenagers அப்புறம் ugly duckling-ன்னு எல்லாம் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாலும் ஒரு சில “கலைக்கண்” இருக்குற ஆளுங்களுக்கு மட்டும் தான் அந்த இளமையின் வனப்பை ரசிக்க தெரியும். அப்படிப்பட்ட ஆளுங்களோட
ஜெய் குணிந்து அந்த table-ன் மீதிருந்த asset ledger-ல் தன் கையெழுத்தை போட்டுவிட்டு எழுந்திருக்காமல் பார்வையை நிமிர்த்த நீல uniform pant-ல் காலிடுக்கில் பெரிய ஆண்மை மேடு அம்சமாக தரிசனம் தந்தது. இப்போது கொரோனா பாதிப்பு காரணமாக நிறைய ஊழியர்கள் வீட்டிலிரு
அந்த சனிக்கிழமை மதியமும் வழக்கம் போல மந்தகதியில் நகர்ந்து…. இல்லை ஊர்ந்துக்கொண்டிருந்தது. உண்ட மயக்கம் தொண்டருக்கும் உண்டு என்பதால் மதிய சாப்பாடு முடித்த கையோடு நான் sofa-வில் படுத்தபடி TV Remote-ஐ இயக்க, சேனல்கள் மாறி மாறி கடைசியில் KTV-ல் எண்ணிலட
கோவா பீச்சில் என்ன ஒரு வசதி என்றால் அங்கே (கிட்டத்தட்ட) நிர்வாண உடம்புகளை யாரும் வெறித்து பார்ப்பதில்லை. அதனால் தானோ என்னவோ வெள்ளைக்காரர்கள் மட்டுமல்லாமல் நம்மூர் ஆண்களும், பெண்களும் கூட பிகினியிலும், ஸ்பீடோவிலும் இனி மறைக்க ஒன்றுமில்லை என்ற முற்றும்
கல்லெறியும் தூரத்தில் கடலலைகளின் தாலாட்டு சத்தமும், மெல்லிய தென்றல் காற்று சரத்தின் கட்டுமஸ்து மேனியை தீண்ட, அவன் அணிந்திருந்த சட்டையின் பட்டன்கள் இல்லாத காரணத்தால் முழு மார்பையும் வெளிப்படுத்தி காமத்துடன் தடவிவிட்டு சென்றது. ஜாக்கியின் கைகளும் சரத்த
“சரத்! Tickets எல்லாம் என்னோட travel pouch-ல இருக்கு… அதனால எல்லா சூட்கேஸையும் Check in ல போட்டுடலாம்…” ரவி சூட்கேஸ்களை சுமப்பதை தவிர்க்க, கார் கதவை திறந்து உட்காரப்போனார். சரத் தன் திம்சு கட்டை உடம்பில் நீல நிற denim jeans-ம் மேலே நான்கு பட்டன்
“போடா மச்சான்…. நீ சரியான போங்கு ஆட்டம் ஆடிட்டே..” மஹத் தன் jean pant-ன் zip-ஐ பிரிக்க முயற்சித்த ஜெய்யின் கையை லேசான கோபத்துடன் தட்டிவிட, ஜெய் மஹத்தின் கழுத்தில் முகம் புதைத்தபடி சிணுங்கினான். ஆனாலும் விடாமுயற்சி விஸ்வரூப வெற்றி என்பது போல மஹத்தின
