முன் கதை சுருக்கம்... |
---|
அந்த நிகழ்ச்சிக்கு பிறகு சபா லண்டனில் இருந்து தூரமாக உள்ள Leads-க்கு வேலை தேடி போவதாக சொல்ல, ஹரீஷ் அவன் பிரியப்போவதை நினைத்து வருத்தப்படுகிறான். தனது வருத்தத்தை Redditt-ல் பதிவாக போட, ஒரு பயணாளரின் பதில் அவனுக்கு தெளிவை உண்டாக்குகிறது. |
Sofa-வில் சரிந்து உட்கார்ந்திருந்த ஹரீஷ் தன் கையில் Coffee cup-ல் இருந்து மெதுவாக coffee-யை sip செய்தபடி iPad-ல் கண்கள் நிலைகுத்தியபடி படித்துக்கொண்டிருந்த ரித்திகாவை ஹரீஷ் படபடப்போடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் கையில் இருந்த coffee கோப்பையில் இருந்து ஆவி படர்வது குறைய ஆரம்பித்திருந்தது. ஆனாலும் ரித்திகாவின் கவனம் முழுவதும் iPad-ல் Redditt application-ல் ஹரீஷ் போட்ட post-க்கு மற்ற பயனாளர்களின் பதில்களை படிப்பதிலேயே இருந்தது. அவ்வப்போது கண்ணை உயர்த்தி ஹரீஷை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாலும், அதிர்ச்சியில் அவளது முட்டை கண் இன்னும் அகலமாக விரிந்திருப்பதை ஹரீஷால் எளிதில் உணரமுடிந்தது. ரித்திகாவின் கண்களின் அசைவில் அவள் தான் படிப்பதன் மூலம் ஏற்படும் அதிர்ச்சி, நம்பிக்கை இல்லாமை, குழப்பம், கோபம் என எல்லா உணர்ச்சிகளையும் சினிமா படம் போல தெளிவாக வெளிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரத்துக்கு பிறகு எல்லா comments-களையும் படித்து முடித்துவிட்டதாக iPad-ஐ Sofa-வில் வைத்துவிட்டு ஹரீஷை நேருக்கு நேராக பார்க்க, ஹரீஷ் ஏதோ ஒரு உணர்ச்சி காரணமாக தலை குணிந்தான்.
Redditt forum-ல் ஹரீஷ் போட்ட post-ல் ஒரு comment இப்படி வந்திருந்தது.
Reddit User: "Bro! நீங்க சொல்ற creepy feeling-க்கு பேரு பொறாமையா?"
மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி random - ஆ சில posts |
---|
ஹரீஷ் அதற்கு "Bro! நானும் யோசிச்சேன். அவன் அளவுக்கு எனக்கும் sex life ரொம்ப active-ஆ தான் இருக்கு. அதனால எனக்கு அவனோட sex life-ஐ பார்த்து பொறாமை படவேண்டிய அவசியம் இல்லை. இது அதையும் தாண்டி வேற என்னவோ... ஆனா என்னான்னு தான் புரியலை"
என்று பதிலளித்திருந்தான்.
Reddit User: Bro! நான் அந்த பொறாமையை கேட்கலை. உங்க சபா மத்தவங்க மேலே செலுத்துற கவனம் அளவுக்கு உங்களுக்கு கிடைக்கலைங்குற பொறாமையா?
ஹரீஷ்: அப்படி இல்லைங்க ! நான் பக்கத்துல இருக்குறப்போ சபாவோட கண்களும் கைகளும் எப்பவும் என் மேலே தான் இருக்கும். நானும் அப்படி தான். ஆனா நான் அவனை போல Gay இல்லை.
Redditt User: Bro! உங்க கேள்விக்கான பதில் உங்க கிட்டேயே இருக்கு. உங்க சபாவோட கண்ணும் கையும் நீங்க இல்லாத நேரத்துல கூட மத்தவங்க மேலே படுறதுல தான் உங்களுக்கு பொறாமை. ஒருவேளை உங்க சபாவோட மொத்த கவனமும் உங்களுக்கு மட்டுமே வேணும்னு யோசிக்கிறீங்களோ?
மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி random - ஆ ஒரு ஜாலி கேள்வி |
---|
![]() |
ஹரீஷ்: Thanks Bro! நீங்க சொல்றது எனக்கு புரியுது.
Reddit User: Ha! ha! ஒருத்தர் மேலே பொறாமை வந்தா ஒன்னு அவங்களை அழிக்க தோணும் இல்லை அவங்களை காதலிக்க தோணும். நீங்க என்ன பண்ணப்போறீங்கன்னு இந்த forum-ல பதில் சொல்லுங்க... Take care!!!
ரித்திகா ஹரீஷை முறைத்துப்பார்த்தாள். ஹரீஷ் அசட்டுத்தனமாக இன்னும் தலை குணிந்தபடி leather sofa-ல் இருந்த pattern-ன்களின் கட்டங்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.
“நீ சரியான கிறுக்குடா… உனக்குள்ளே எப்போ இருந்து இப்படி தோண ஆரம்பிச்சுது?”
“தெரியலைடி… ஆனா அவன் ஒருவேளை Leeds-க்கு போயிட்டான்னா, அவன் இல்லாம என்னால இருக்க முடியுமான்னு நினைச்சு பார்க்க கூட முடியலை…”
ரித்திகா ஹரீஷின் கையை மென்மையாக தட்டினாள். “ஹரி! இங்கே பாரேன்….” ஹரீஷின் தாடையை பிடித்து அவன் முகத்தை நிமிர்த்தினாள்.
“எனக்கென்னவோ நீ அவனை மாதிரியே Gay ஆயிட்டியோன்னு தோணுது. ஒருவேளை அவன் உன் வீட்டுக்கு House sharing-ல வராம இருந்திருந்தா நீ இப்படி ஆகியிருக்க மாட்டியோ? You seem to have been seduced by him”
“ஏன் ரித்தி அப்படி யோசிக்கிறே? Leave aside seducing me… சபா என்னை influence பண்ண கூட ஒரு நாளும் extra-ஆ முயற்சி பண்ணினதே இல்லை. அதனால அவன் மேலே பழி போடாத ப்ளீஸ்… ஒருவேளை நான் Gay-யா ஆனா என்ன பிரச்சனை? Gay-யா இருக்குறது பாவமா?” ஹரீஷ் தன்னை அறியாமலேயே அந்த நிலைப்பாட்டை எடுத்ததை நினைத்து திகைத்து போனான்.
![நா.அ.இ 18 நீ அவனே தான்…](https://images.gilmastories.com/albums/606/606.001.webp)
.
“Thanks ரித்தி! எனக்கும் குழப்பமா தான் இருக்கு… இப்போதைக்கு இந்த விஷயத்தை அப்படியே விட்டுடலாம். எனக்கு கொஞ்சம் சமயம் குடேன்…” ஹரீஷ் ரித்திகாவின் மடியில் படுத்துக்கொள்ள, அவள் ஹரீஷை தலைமுடியை செல்லமாக கோதிவிட்டபோது அவனுக்கு ஏனோ ஆறுதலாக இருந்தது.
“ஹரி! நீ எந்த ஒரு முடிவும் எடுக்குறதுக்கு முன்னாடி நல்லா யோசிச்சுக்கோடா… பேசாம ஒரு psychiatric counsellor-ஐ consult பண்ணலாமா? நான் professional counselling session-க்கு appointment fix பண்ணிவைக்கிறேன். எவ்வளவு சீக்கிரம் appointment கிடைக்குதோ நான் fix பண்ணி வைக்கிறேன்.”
“ம்ம்ம்…”
ரித்திகா பரிமாறிய இரவு சாப்பாட்டை சாப்பிட்டுவிட்டு ஹரீஷ் தன் வீட்டுக்கு காரில் போய்க்கொண்டிருந்தபோது அவன் மொபைல்-ல் இன்னொரு அழைப்பு. அழைப்பது ரீனா – கனடாவில் இருந்து.
“ஹாய் பேபி! எப்படிடா இருக்கே?” எவ்வளவு தூரத்தில் இருந்தாலும் ரீனா அதே அன்புடன் பேசுகிறாள்.
“ஒரு நிமிஷம் ரீனா… Highway-ல இருக்கேன். Car-ஐ ஒரு ஓரமா pull over பண்ணிக்கிறேன்… line-ல இரு” ஹரீஷ் Car-ஐ கவனமாக Highways-ல் High Speed lane-களுக்கு அடுத்து இருக்கும் service lane-ல் வண்டியை ஓரம் கட்டினான்.
“சொல்லு ரீனா… எப்படி இருக்கே? Settle ஆயிட்டியா? என்னை விட better-ஆ perform பண்றவன் எவனாச்சும் கிடைச்சானா?” ஹரீஷ் அவள் பதில் சொல்ல இடைவெளியே கொடுக்காமல் கேள்விகளை அடைத்தான்.
“நான் நல்லா தாண்டா இருக்கேன்… கொஞ்சம் கொஞ்சமா settle ஆயிட்டு இருக்கேன். I hate to admit but… agreeing you! உன்னை மாதிரி என்னை satisfy பண்றவன் கிடைக்குறது கஷ்டம் தான். ஆனா இங்கே வந்ததுக்கு அப்புறம் நான் இன்னும் யார் கூடவும் intecourse வச்சுக்கலை… ஆனா அதுக்காக அவசரப்படவும் இல்லை… பார்க்கலாம்”
நான் எப்பவுமே performance benchmark-ஐ ரொம்ப high-ஆ ஏத்தி வச்சிடுறேன் இல்லை?” ஹரீஷ் பெருமையாக சொன்னான்.
“Correct-டா. ஆனா ஏன் சபா விஷயத்துல மட்டும் குழம்புறே?” – ரீனா நேராக விஷயத்துக்கு வந்தாள்.
என்ன….” ஹரீஷ் தடுமாறினான்.