மழையின் கதகதப்பில்…

நான் சில வருடங்களுக்கு முன்பு அந்த ஜிம்முக்கு போய்க்கொண்டிருந்தேன்… “Dostana” படம் வந்திருந்த சமயம் அது… ஜான் ஆப்ரஹாமின் பின்புறத்தை பார்த்து inspire ஆகியிருந்தேன். அதனால் நானும் ஜிம்மில் workout செய்து உடம்பை தேற்றவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு சேர்ந்தேன். நான் அதிகம் யாருடனும் பேசமாட்டேன் என்பதால் எனது instructor எனக்கு சொல்லித்தந்த set-களை மட்டும் செய்துவிட்டு கிளம்பிவிடுவேன். அவசியப்பட்டால் கடைசியில் crunches செய்யும்போது மிகவும் அசதியாக இருந்தால் அங்கே இருக்கும் instructor-கள் யாரையாவது அழைத்து உதவி செய்யக்கேட்பேன்.

அந்த ஜிம்மில் 3 instructors இருந்தனர். அவற்றில் ஒருவன் 24-26 வயதிலிருப்பான். எப்போதும் சிரித்தமுகமாகவே இருப்பான். அவனிடம் உதவி கேட்டால் தயங்காமல் செய்வான். ஆனால் யாரிடமும் சென்று வலிய பேசி நட்பு பாராட்டியதாக தெரியவில்லை. ஏனோ அவன் மீது எனக்கு ஒரு ஈடுபாடு ஆனால் நானும் அவனிடம் அதிகம் பேசியதில்லை. இப்படியாக சில நாட்கள் கழிந்தன. நான் பொதுவாக காலைகளில் வந்து உடற்பயிற்சி செய்துவிட்டு போய்விடுவேன். முடியாத பட்சத்தில் மாலை 7:00 மணிக்கு வந்து செய்துவிட்டு செல்வேன். அந்த ஜிம் இரவு 9:00 மணிக்கெல்லாம் பூட்டிவிடுவார்கள் என்று கேள்வி.

அந்த வாரம் எனக்கு காலைகளில் நிறைய வேலை இருந்ததால் மாலைகளில் மட்டும் வந்து செய்துக்கொண்டிருந்தேன். அந்த குறிப்பிட்ட தினத்தன்று நான் ஜிம்முக்கு வந்தபோது மணி இரவு 8:30. கிட்டத்தட்ட யாருமில்லை. நானும் மற்றொருவரும் மட்டுமே உடற்பயிற்சி செய்துக்கொண்டிருந்தோம். எனக்கு பிடித்த instructor மட்டுமே இருந்தான். அவனுக்கு என்ன பெயர் வைப்பது??? அருண் என்று வைத்துக்கொள்வோம். கொஞ்ச நேரத்தில் மற்ற உறுப்பினரும் போய்விட, நானும் அருணும் மட்டுமே இப்போது ஜிம்மில். மணி 9:00-ஐ நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. அப்போது தான் நான் treadmill-லிருந்து இறங்கி, chest press-ல் உட்கார்ந்தேன். அருண் என்னிடம் வந்தான்.

மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி...
படம் காட்டின அக்கா மாமா ஓரினச்சேர்க்கை காத்திருந்து காத்திருந்து ஓத்திருந்து… ஓரினச்சேர்க்கை முத்தம் மட்டுமா…? மட்டு படாதே!!! ஈரினச்சேர்க்கை மாரியின் ராடும் சரளாவின் பொந்தும் [சுட்டகதை] ஈரினச்சேர்க்கை பருவம் 15. தூரம் போனாலும் தூக்காம இருக்காது தொடர்கதைகள் நா.அ.இ 02. ரூல்ஸ் ராமானுஜம் தொடர்கதைகள்

“சார்… இன்னைக்கு லேட்டுங்களா?” என்றான் அருண்.

“ஆமாம் அருண்… கொஞ்சம் வேலைபளு.. அது தான். சரி! எத்தனை மணிக்கு மூடுவீங்க?” என்று கேட்டேன்.

“நீங்க முடிச்சிட்டா close பண்ணிடலாம் சார்!” என்றான்.

“ஓ! சாரி அருண்… என்னால லேட் ஆக வேணாம்.. நானும் கிளம்புறேன்” என்று கிளம்ப எத்தனித்தேன்.

Just ஒரு கேள்வி...
நிறைய பேர்களால் வாசிக்கப்படும் என்று நான் நினைத்த சில ஓரினச்சேர்க்கை கதைகள் (Ajax.., படுக்கைக்கு practise) குறைவாகவே படிக்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக கதை படிக்கும் ஆர்வத்தை எது தூண்டுகிறது? கதையின் தலைப்பு முகப்பு படம் / Featured Image முதல் பத்தி / Introduction text View Results  Loading ...

அருண் என் நெஞ்சில் மென்மையாக கைவைத்து தடுத்து “பரவாயிலைங்க சார்… நீங்க ரொம்ப sincere-ஆ தினமும் வந்து செய்யுறீங்க. யார் கிட்டேயும் அனாவசியமா பேசுறது இல்லை… உங்க set-களை முடிச்சிடுங்க. நான் வெயிட் பண்றேன்” என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தான்.

ஒருவேளை நானும் guilty-ஆக feel பண்ணக்கூடாது என்று நினைத்தானோ என்னவோ, அவன் தன் t-shirt-ஐ கழற்றிவிட்டு பனியனும் டிராக் சூட்டுடனும் எனக்கு எதிரில் bench press-ல் அமர்ந்துக்கொண்டு biceps curl செய்துக்கொண்டிருந்தான். எனக்கு இப்போது ஜான் ஆப்ரஹாமை விட்டுவிட்டு அருணை inspiration-ஆக எடுத்துக்கொள்ள தோன்றியது. சத்தியமாக நம்புங்கள்… எனக்கு அவன் மீது காமமே தோன்றவில்லை. அவனை பற்றி அறிந்துக்கொள்ளும் ஆர்வம் தோன்றியது. அதனால் அவனிடம் பேச்சுக்கொடுத்தேன். அவன் Gym Trainer-ஆக certify ஆனவன் என்றும் அவன் சரவணம்பட்டிக்கு அருகிலிருந்து வருவதாகவும் சொன்னான். தனியாக ஜிம் போடவேண்டும் என்று ஆர்வமிருப்பதால் தனது நண்பனின் ஜிம்மில் வந்து இதன் operations மற்றும் training-ஐ கவனித்துக்கொண்டிருப்பதாக சொன்னான். அதனாலேயே தினமும் ஒண்டிப்புதூர் வருவதாகவும், அனேகமாக இன்னும் 6 மாதத்தில் சொந்தமாக ஜிம் போட்டுவிடுவேன் என்றும் சொன்னான். ”ஐயோ! ஆறு மாசத்துக்கு அப்புறம் வரமாட்டானா” என்று ஒரு கணம் மனது வலித்தது.

“நீ சிங்காநல்லூர் பக்கம் ஜிம் போட்டேன்னா அருண் நான் தான் முதல் வாடிக்கையாளர்” என்று சொன்னேன்.

“பாக்கலாம் சார்… முதல்ல ஜிம் ஆரம்பிக்குறேனான்னு பாக்குறேன்.” என்றான் அருண்.

“உனக்கென்ன அருண்… கட்டாயம் ஆரம்பிச்சு, நல்லா வருவே!” என்று சந்தோஷத்துடன் சொன்னேன்.

எனது set-களை முடித்து warm up செய்யும்போது மணி இரவு 9:30.

“சாரி அருண்.. ரொம்ப லேட்டாயிடுச்சு. கிளம்பலாமா?” என்று கேட்டுவிட்டு எனது Gym kit-ஐ தோளில் போட்டவாறு கிளம்பினேன். அருண் ஜிம் ஷட்டரை இழுத்து சார்த்திவிட்டு பூட்டினான். இதற்காகவே காத்திருந்தது போல வானம் பெருந்தூறல் போட்டது.

“அருண்… உன்னை பக்கத்துல் எங்கேயாவது பஸ் ஸ்டாப்புல விட்டுடட்டுமா?” என்று எனது டூ-வீலரை ஸ்டார்ட் செய்தபடியே கேட்டேன்.

“சரிங்க சார்…” என்று சொல்லிவிட்டு லாவகமாக எனது வண்டியில் பின்னாடி தாவி ஏறிக்கொண்டு உட்கார்ந்தான். மீண்டும் நாங்கள் கிளம்பவேண்டும் என்பதற்காகவே காத்திருந்தது போல கரண்ட் கட்டானது. தூறல், மின்னல், இருட்டு என எல்லாம் ஒன்றாக சேர்ந்துக்கொள்ள எப்படி வீடு செல்வது என்று அருணின் முகத்தில் கவலை படர்ந்ததை நான் கவனிக்க தவறவில்லை.

”பயப்படாதே அருண்… அப்படி நேரமாச்சுன்னா நானே உன்னை வீட்டுல கொண்டு வந்து விட்டுடுறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு உடனேயே ”உன் வீட்டுக்கு நான் வரலாம் இல்லை?” என்று கேட்டேன்.

“என்ன சார் கேள்வி இது? கட்டாயம் வாங்க.. தங்குங்க” என்று புன்னகை மாறாமல் சொன்னான் அருண். நாங்கள் நெருக்கமாகிக்கொண்டிருப்பது போல தோன்றியது.

வண்டி மெயின் ரோட்டை தொட்டபோது மழை வலுத்தது. பஸ் நிறுத்தம் ஓரளவுக்கு தூரத்தில் இருந்தது. அதனால் எங்கள் வழியில் வந்த முதல் மரத்தின் அருகில் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு மரத்தின் அரவணைப்பில் ஒதுங்கினோம். மின்வெட்டால் அந்த சாலை கும்மிருட்டு படர்ந்திருந்தது. மழை காரணமாக கிட்டத்தட்ட அந்த சாலையே வெறிச்சோடிப்போனது. மேலும் அது சிறிய மரமாதலால் அருண் கொஞ்சமாக தான் மரத்தின் அடியில் இருந்தான்.

“நெருங்கி வா அருண்” என்று அவனை உரிமையோடு இடுப்பில் கைவைத்து அருகில் இழுத்தேன். அருணும் உடற்பயிற்சியில் சிறந்தவனாதலால் அவனது இடுப்பு குறுகி, செம கட்டையாக இருந்தான். 4-ஓ 6-ஓ ஏதோ ஒரு பேக் வைத்திருப்பான் போல… அதனால் இடுப்பு சும்மா கும்மென்று முறுக்கேறியிருந்தது. அதனால் அவனது பின்புறமும் உருண்டையாக பந்து போல திரண்டிருந்தது.  ஒரு க்‌ஷணத்தில் என் மனதில் சலனம் மின்னலடித்தது. யதேச்சையாக நகர்த்துவது போல அவனது உருண்டையான பின்புறத்தை தடவினேன். எனக்கு ஒரு ஆணிடம் மிகப்பிடித்த அம்சங்கள் என்று பார்த்தால் – தாடைப்பிளவு, கன்னக்குழி, பட்டையான வயிறு மற்றும் அற்புதமான பின்னழகு…. கன்னகுழி தவிர மீதி மூன்று அம்சங்களும் அருணிடம் நிறைந்திருக்கிறது என்ற ஞானம் எனக்கு அந்த (போதி) மரத்தடியில், அந்த மழை இரவில் தான் தோன்றியது. அருணை நனையாமல் காக்கிறேன் என்ற சாக்கில் அவனை இழுத்து மிக நெருக்கமாக நிறுத்திக்கொண்டேன். எவ்வளவு நெருக்கமென்றால் எனது மூச்சுக்காற்று அவனது தோள் பட்டையில் சூடாக பரவியதை என்னாலேயே உணரமுடிந்தது.

எனக்கு லேசாக தென்றல் அடித்தாலேயே குளிர்கிறது எனத்தோன்றும். இந்த மழையில் சொல்லவேண்டுமா? லேசாக உதடு தந்தியடிக்க ஆரம்பித்தது. அதை கவனித்த அருண் “என்ன சார், இதுக்கே குளிருதா?” என்று கேட்டான்.

“ஆமாம் அருண்… எனக்கு எப்பவுமே சூடான உடம்பு, குளிர் தாங்கமாட்டேன்” என்று சொன்னேன்.

“இப்போ குளிருதான்னு சொல்லுங்க” என்று சொல்லிவிட்டு என் மீது சாய்ந்து முடிந்தவரை எனது உடம்பை ஊதக்காற்று தீண்டாதவாறு கேடயமாக நின்றான். நான் அருணின் இடுப்பை சுற்றி கைப்போட, அருண் அதை தடுக்கவில்லை. எனக்கு இந்த நெருக்கம் மூடு கிளப்ப, எனது சுன்னி எழுந்துகொண்டது. அதோடு நிற்காமல் மெல்ல அருணின் பின்புறத்தில் அழுத்த ஆரம்பித்தது. என்னால் என்னை கட்டுபடுத்த முடியவில்லை. அவனும் இந்த “எழுச்சி”யை கவனித்திருப்பான் என்று நினைக்கிறேன். லேசாக காற்று வீச, அதனால் இன்னும் கூடுதலாக சாரல் விழ, அதிலிருந்து தப்பிக்க நகர்வது போல அருண் தன் குண்டியால் என் சுன்னியை உரசி மேலும் கிளுகிளுப்பேற்றினான்.