கடந்த சில நாட்களாக என்னுடைய Tumblr மற்றும் X feed-கள், இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு வெளியான “Heated Rivalry” என்ற தொடரை பற்றிய செய்திகளாலும், படங்களாலுமே நிரம்பி வழிகின்றது. கடந்த நவம்பர் 28 அன்று 2 episode-கள் வெளியாகி, பின்னர் வாரம் ஒன்று என்று final episode வரும் December 26th அன்றுடன் முடியப்போகிறது.
பரத் ஒரு பக்கம் gym floor-ல் வியர்க்க விறுவிறுக்க workout செய்துக்கொண்டிருந்த சைலஜாவை பார்த்தான். மறுபக்கம் சுவற்றில் மாட்டி இருந்த wall clock-ஐ பார்த்தான். மீண்டும் சைலஜாவை பார்த்தான். இவர் workout-ஐ முடிச்சிட்டு கடையை கட்டினார் என்றால் தானும் கிளம்பலாம் என்ற அங்கலாய்ப்புடன் பரத் தன் mobile phone-ஐ நோண்ட ஆரம்பித்தான்.
தனக்கே கேட்காத hushed குரலில் “மச்சான்… மதியானம் என் வீட்டுக்கு போகலாமா?” என்று mobile phone-ல் கிசுகிசுப்பாக ஆனந்த் ஒரு வேலை நாளின் மதியம் நெருங்கிக்கொண்டிருந்த சமயத்தில் கேட்டான். எதிர் பக்கத்தில் இருந்த சித்துவுக்கு ஆனந்தின் கேள்வியின் நிஜமான அர்த்தம் புரியும். நம் ஆனந்த், சித்து என்ற சித்தார்த்தை எப்போது அவர்கள் வேலை பார்க்கும் ஏற்பாடு செய்திருந்த pickup cab-ல் பார்த்தானோ அந்த கணமே அவனுக்கு சித்தார்த்தை பிடித்துவிட்டது.
![எனது முதல் அனுபவம் “தருண் மாமா” [சுட்டகதை]](https://images.gilmastories.com/albums/featured/260.featured.webp "எனது முதல் அனுபவம் “தருண் மாமா” [சுட்டகதை]")
நான் காலேஜ் 1ஸ்ட் year படித்து கொண்டிருந்தேன், அப்பொழுது எனக்கு 19 வயது பிறந்த நாள் கொண்டாடி இருந்தேன். எங்கள் வீட்டு மாடியில் எனக்கு தனி அறை உள்ளது. நான் பார்க்க அழகாக இருப்பேன், கொஞ்சம் மார்பு இருக்கும் பெண் போல, கொஞ்சம் வெள்ள நிறமா இருப்பேன். பசங்க கூட அவ்ளோ சுத்த மாட்டேன்.
அந்த உயர்ரக Hotel-ன் lounge-ல் சரத் உலாத்திக்கொண்டிருந்தான். ஏற்கனவே பொதி மாடு மாதிரி மதமதவென்று இருக்கும் சரத்தின் உடம்பை அவன் அணிந்திருந்த கொசுவலை சட்டை மேலும் கவர்ச்சிகரமாக காட்டியது. உள்ளே பனியன் போடாததால் சரத்தின் கூர்மையாக காம்புகள் சட்டையை குத்திக்கொண்டு தன் முத்திரையை பதித்தது. சரத்தின் பெரு
“நெத்திமேடு, லைன்மேடு எல்லாம் இறங்கிக்கோ… அடுத்து பஸ் கொண்டலாம்பட்டி பைபாஸ்ல தான் நிக்கும்” என்று கண்டக்டர் குரல் கொடுத்தபடி தன் கைவிரல்களுக்கு நடுவே லாவகமாக ticket bunch-களை அடுக்கினார். அந்த பேருந்தில் இருந்து ஒரு வயசானவர் மட்டும் முனகியபடி வழியின் நின்றுக்கொண்டிருந்த என்னை தள்ளிக்கொண்டு கடந்த
கார்த்தி கண்ணாடியை பார்த்து தலை வாரிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் மனைவி ரோகிணி பின்னல் வந்து “Car-ஐ service-க்கு குடுத்துட்டு, நீங்க பிரவீண் வீட்டுல இருந்து வாங்கிட்டு வாங்களேன்… எதுக்கு வீணா வீட்டுக்கு வந்துட்டு போயிட்டு? இருக்குற traffic jam-ல, நீங்க வந்து சாப்பிட்டுட்டு உடனே பத்து நிமிஷத்துல கிளம்ப
“பரவாயில்லை… இன்னைக்கு cheat day-ன்னு நினைச்சுக்கோங்க. calories-ஐ எல்லாம் count பண்ணாதீங்க. நல்லா சாப்பிடுங்க” என்று என் மனைவி அவன் தட்டில் கூடுதலாக பொன்னிறமாக பொறிந்த கோபி மஞ்சூரியனை தள்ளியபோது அவள் அவனிடம் ஜொள்ளு விட்டு வழிகிறாள் என்பது எனக்கு அப
நாம் நிற்கும் Queue-வை விட மற்ற queue-க்கள் தான் வேகமாக நகரும் என்னும் Murphy’s law வரிசையில் “நாம் desperate-க connecting bus பிடிக்க போகும் போது தான் நம் பேருந்து மெதுவாக போகும்” என்பதையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். நான் அவ்வப்போது கடிகாரத்திலும் mobile
