அந்த A/C Sleeper Bus-ல் இரவு முழுக்க பயணம் செய்தது களைப்பை கொடுத்ததோ இல்லையோ, எனக்கு என்னவனின் homophobic பெற்றோர்களை பார்க்கப்போகிறேன் என்பது என் நெஞ்சில் பாரத்தை ஏற்றியிருந்தது. பஸ் புறப்படும் நொடி வரைக்கும் அர்ணாப் என்னிடம் “இப்போ கூட ஒன்னும் குறை
ஒரு தம்மை எடுத்துக்கொண்டு என் வீட்டு பால்கனிக்கு வந்து நின்றேன். மாலை சூரியன் மெல்ல மெல்ல மறைய ஆரம்பித்திருந்தது. வானம் கூட பா.ஜ.க-வுக்கு மாறிவிட்டதோ என்று தோன்றும் அளவுக்கு காவி போன்ற ஆரஞ்சு நிறம் கீழ்வானத்தில் படர்ந்திருந்தாலும், திராவிடம் அதை ஒடுக
என் எதிரே இருக்கும் இரண்டு 28″ monitors-களையும் மாற்றி மாற்றி பார்த்து வேலை செய்துக்கொண்டிருந்த நான் எப்போது கண்ணயர்ந்தேன் என்று தெரியவில்லை. திடீரென்று என் தோளில் கை படவும் நான் திடுக்கிட்டு எழுந்ததில் என் இதயம் கூடுதலாக துடித்தது. லேசாக வியர்த்துக்
அலுப்போட company guest house-ன் அறையில் இருக்கும் single cot-ல் வந்து பொத்தென்று சரிய, என் தோளில் இருந்த புது laptop bag என் முதுகு பகுதியில் ஏடாகூடமாக மாட்டிக்கொண்டது. “ப்ச்ச்ச்..” என்ற மெல்லிய எரிச்சலுடன் அதை நகர்த்திவிட்டு நன்றாக மல்லாக்க படுத்தபட
“ஏய்! உஸ்ஸ்ஸ்….” என்ற குரலை கேட்டு ரமணா கடும் கோபத்துடன் திரும்பினான். கொஞ்ச தூரத்தில் ஒரு தாத்தா அவருடைய வழி தவறி செல்லும் மாட்டை மிரட்டி மீண்டும் வழிக்கு கூட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். ரமணாவின் முகம் கொஞ்சம் கோபம், கொஞ்சம் வெட்கம் அப்புறம் வெயில் எல்ல
விஜயன் தன் wallet-ல் இருந்து பணத்தை எண்ணியபடி “நமக்கு வர்ற வருமானத்துல வாரத்துக்கு மூனு நாள் பிரியாணி ஆர்டர் பண்ணி சாப்புடுறதுங்குறது ரொம்ப ஓவர்… மாசக்கடைசி வேற… கொஞ்சம் பார்த்து செலவு பண்ணுடி” என்று அலுத்துக்கொண்டான். அபிராமி அவனிடம் இருந்து காச
செல்வியின் ருசியான சமையலா இல்லை மன அழுத்தம் காரணமாகவோ தெரியவில்லை, ஸ்வேதா இரவு சாப்பாட்டை full கட்டு கட்டிவிட்டதால் செரிமானம் முழுமை அடையாததால் படுக்கையில் உருண்டுக்கொண்டிருந்தாள். Mobile screen-ல் மணி 23:00-ஐ காட்டியது. இந்நேரம் லண்டனில் மாலை 5:30 ம
சுஷ்மா தன் தலைக்கு மேலே தண்ணீர் கொட்டிக்கொண்டிருந்த ஷவரை சுவற்றில் இருந்த நாப்-ஐ திருகி நிறுத்தினாள். அவளது பளிங்கு மேனியில் இருந்து தண்ணீர் துளிகள் அவளை பிரிய மனமில்லாமல் மெதுவாக தரையை நோக்கி அவள் உடம்பில் சறுக்கியபடி கீழே மெதுவாக வழிந்தன. சுஷ்மா தன
ஜாக்கி அவளுக்கு எதிரே சேரில் உட்கார்ந்து அம்சமாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தான். மல்லிகா டேபிளில் இருவருக்கும் வைக்கப்பட்டிருந்த சாப்பாட்டில் அவனது தட்டு காலி செய்யப்பட்டும், தன்னுடைய தட்டில் சாப்பாடு அப்படியே இருப்பதையும் கண்டு வெட்கம் கொண்டாள். ஜாக்கியும
Receptionist தீபாஞ்சனை அழைத்து “தீபு! புதுசா Gym-ல join பண்றதுக்காக prspective clients ரெண்டு பேர் இங்கே wait பண்றாங்க… சரத் சார் இல்லை… நீங்க வந்து அவங்களை பார்க்குறீங்களா?” என்ற போது தீபாஞ்சன் Gym Floor-ல் பயங்கர Busy-யாக இருந்தான். client-டம்
