“Bye champ… have fun… double, triple and infinity times” சபா அழகாக சிரித்தபடி கண்ணடிக்க, ஹரீஷ் ஏதோ முதல் ராத்திரிக்கு போகும் மணப்பெண் போல வெட்கத்தோடு உதடு கடித்து புன்னகைத்தான். சபா தன்னுடைய leather jacket-ஐ எடுத்துக்கொண்டு வெளியேற, ஹரீஷ் வாசல் க
ரவியும், மாதவனும் நாட்டு நடப்பை பற்றி காரசாரமாக விவாதித்துக் கொண்டிருக்க, அவர்கள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கால் மேல் கால் போட்டபடி sofa கையிருக்கையில் ஊன்றிய கையால் தாடையை தாங்கிக்கொண்டு அவர்களது பேச்சை சுஷ்மா ரசித்துக்கொண்டிருக்க, எதிர் sofa-வில் உட்க
“டேய்! நான் கோவிலுக்கு போறேன்… நம்ம காய்கறி கொண்டு வர்ற சரசு கிட்டே இன்னைக்கு புடலங்காயும் பீர்க்கங்காயும் கொண்டு வர சொல்லியிருந்தேன்… வந்தா வாங்கி வை. அவ பாட்டுக்கு காஞ்சு போன காய்கறிங்களா உன் தலையிலே கட்டிடப்போறா… பார்த்து தளதளன்னு இருந்தா மட
நான் அலுவலகத்தில் இருந்து மாலை கிளம்பி வீட்டுக்கு வரும்போது இரவாகிவிட்டது. பெங்களூருவின் போக்குவரத்து நெரிசலை பற்றி புதிதாக எதுவும் சொல்லவே தேவையில்லை. வீட்டு சாவியை போட்டு திறந்தபோது உள்ளே இருந்த அமைதி என்னை கொஞ்சம் உறுத்தியது என்றாலும் உள்ளே நுழைந்
Sex changes everything… இது நூற்றுக்கு நூறு நிஜமானது. Atleast ஹரீஷை பொருத்தவரைக்கும் அது நிச்சயம் உண்மை. முன்பெல்லாம் சபா தன்னை யதேச்சையாக தீண்டினால் கூட மேலே கரப்பான் பூச்சி ஊர்வது போல கூச்சபப்டும் ஹரீஷ், சபா தன் கண்ணை பார்த்தபடி தன்னுடைய கஞ்சியை
அந்த ஸ்டார் ஹோட்டல் அறையினுள் சுத்தமான வெள்ளை படுக்கை விரிப்பு, மங்கிய வெளிர் மஞ்சள் வெளிச்சம், வெளியே நகரத்து சாலையின் பரபரப்பு தெரிந்தாலும் அறைக்குள்ளே இருந்த நிசப்தம்… எல்லாம் சேர்ந்து அவினாஷுக்கு தேவையான அமைதியை கொடுத்தது. இதற்கெல்லாம் மேலாக சம
வழக்கமான ஒரு வாரநாளின் அன்றைய பொழுது கிட்டத்தட்ட முடியப்போகிறது. காலையில் இருந்து பரபரப்பாக இயங்கிய அலுவலகம் மெல்ல மெல்ல தன் வேகத்தை இழக்க ஆரம்பிக்க, அதன் வெளியே இருந்த சாலையில் வண்டிகளும் போக்குவரத்து காரணமாக தங்கள் வேகத்தை இழந்து ஊர்ந்து செல்ல ஆரம்
ஹாஸ்பிட்டல் படுக்கையில் ரவி கண் விழித்தபோது எதிரே தெரிந்த அவினாஷின் முகம் கனவா இல்லை நிஜமா என்று குழப்பமாக இருந்தது. தனக்கு தெரிவது அவினாஷின் முகம் போல இருந்தாலும் இது குழந்தைத்தனம் இல்லாமல், நான்கு நாள் தாடியில் மென்மையான முரட்டு ஆண்மையோடும் யாரோ போ
ஹரீஷ் இந்த புது கம்பெனியில் சேர்ந்து ஆறு மாதங்கள் கண்ணை மூடி திறப்பதற்குள் ஓடிவிட்டன. கிட்டத்தட்ட அனைவரும் அன்றைய பொழுது முடிந்து வீட்டுக்கு கிளம்ப ஆரம்பித்திருந்தார்கள். ஹரீஷின் laptop-ல் Microsoft Outlook ‘டிங்க்’ என்று குரல் கொடுத்தபடி mail ஒன்றை
“என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை… சுஜாவுக்கு இந்த மாப்பிள்ளை வேணாம்” என்று அடம் பிடித்த என்னை வீட்டில் இருந்த அத்தனை பேரும் விசித்திரமாக பார்த்தார்கள். “பைத்தியமாடா நீ! உங்க அக்காவுக்கு நல்ல வாழ்க்கை அமையுறதுல உனக்கு இஷ்டம் இல்லையா?” என் அம்மா சாபம் விடாத
