“ஹாங்… அண்ணி! நீங்களும் மிட்டுவும் car parking-க்கு போயிட்டு இருங்க. நான் ரவி அண்ணன் கிட்டே இருந்து கார் சாவி வாங்கிட்டு வந்திடுறேன்…” அவினாஷ் ரூபாவிடம் சொல்லிக்கொண்டிருக்க, கொஞ்ச தூரத்தில் தன் portfolio manager-டம் தீவிரமாக பேசிக்கொண்டிருந்த ரவி
ரயில் நகர ஆரம்பித்துவிட்டதற்கு அடையாளமாக பிளாட்ஃபார்ம் எதிர்புறமாக நகர்வதாக தோன்ற, ஜெய் தான் இருந்த நான்கு பேர் பயணிக்கக்கூடிய First class coupe-வின் வாசலில் நின்று ரயில் பெட்டியின் இருபக்கமும் பார்த்தான். எல்லா கூப்பேக்களிலும் ஆட்கள் settle ஆகிவிட்ட
கூரியர் பையன் ஹரீஷுக்கு வெயிலில் அலைந்து அந்த வீட்டை கண்டுபிடித்தபோது முதலில் கொஞ்சம் ice water இருந்தா வாங்கி குடிக்கவேண்டும் என்னுமளவுக்கு தாகம் தொண்டையை வரட்டியது. ஆனால் கையில் இருந்த பார்சலை பார்த்தபோது அதற்கு சமயம் கிடைக்குமா தெரியவில்லை. காரணம்
காலையில் ஏழு மணி போல சரத் ரவியின் வீட்டு காலிங்க் பெல்லை அழுத்திவிட்டு அது நளினமாக உள்ளே ஒலித்ததும் தள்ளி நின்றான். உடற்பயிற்சியை விட்டுவிட்டாலும் அவன் உடம்பு இன்னும் கட்டு குலையாமல் பொதி போல சும்மா கின்னென்று இருந்தது. சாதாரண வெள்ளை சட்டையில் பனியன்
“ஏன் உனக்கு படிக்கும் போது இவ்வளவு பதற்றமா இருக்கு? tension ஆகாம படி” சரத் நிகிதாவின் மணிக்கட்டில் நாடிபிடித்து பார்த்தபடி குரலில் கொஞ்சம் கண்டிப்புடன் சொன்னபோது கொஞ்ச தூரத்தில் sofa-வில் உட்கார்ந்திருந்த நிகிதாவின் அப்பா ரவி சட்டென்று திரும்பி பார்த
“தம்பி! இந்த ஊறுகாய் பாட்டில்ங்க எல்லாத்தையும் பத்திரமா சுத்தி வச்சுக்கோ. என்ன தான் இந்தியன் ஸ்டோர்ஸ்-ல கிடைச்சாலும் நம்ம ஊர் flavour அதுல இல்லை… அப்புறம் மசாலாக்கள் எல்லாம் தேவைக்கு கொஞ்சம் அதிகமாவே எடுத்துக்கோ… இந்த விபூதி பொட்டலத்தை hand bagga
தாய்லாந்தின் பட்டாயா பீச்சில் உள்ள கிளப்புகளில் பெண்கள் நடத்தும் stripshow-க்கள் மட்டுமல்லாமல் என்னை போன்ற gay ஆண்களுக்காகவும், மற்றும் பெண்களுக்காகவும் ஆண் strippers நடத்தும் show-கள் எப்போதும் housefull-ஆக இருக்கும். Greece-ன் Mykonos போல இங்கும் G
ஹரீஷ் வெளியே வந்தபோது இவன் வருவதை கவனித்த விக்னேஷ் செரிலிருந்து எழுந்து ஹரீஷை நோக்கி நடந்தான். “மாமாவுக்கு எப்படி இருக்கு?” அவன் குரலில் பதற்றம் தொனித்தது. ஹரீஷ் எந்த சலனமும் இல்லாமல் “ம்ம்… Doctors attend பண்ணிட்டு இருக்காங்க” என்று சொல்ல, விக்னேஷ
