எங்கள் தமிழ்சங்கத்தில் ஆண்டுவிழா இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் ஆரம்பிக்கப்போகிறது. இத்தனை நாட்கள் செய்த ஒத்திகைகள் எல்லாம் இன்று அரங்கேறப்போகிறது. கோபால் தான் நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பாளர் என்பதால் எங்களை பம்பரமாக சுற்றவைத்து வேலை வாங்கினார். ஆனால் எனக்கு அந்
மல்லிகாவின் SUV துபாயின் புகழ் பெற்ற Jhumeirah Beach Resort-ன் Compound-ல் நுழைந்து கடற்கரையின் நெருக்கத்தில் இருந்த மணல் மூடிய தார் போட்ட Car Parking-ல் வழுக்கியபடி நின்றபோது அவள் பார்வை கடற்கரையை நோட்டமிட்டது. துபாயின் வெயில் மற்றும் வார நாள் என்பத
நான் என் குழந்தைகளோடு அசோக்கின் வீட்டு கதவை தட்டியபோது தீபா தான் புன்னகையோடு கதவை திறந்தாள். என் பெண்களை கன்னத்தை தடவியபடி என்னிடம் “உள்ளே வாங்கண்ணா…” என்று அழைக்க, நான் போலியாக “இல்லைம்மா… பிள்ளைங்க ஸ்வேதா குட்டி கூட விளையாடனும்னு சொன்னாங்க… அ
Mobile Phone-ன் எதிர்முனையில் “உடம்பை பார்த்துக்கோ ஜெய்… முடிஞ்சா இன்னைக்கே நல்ல Doctor-ஆ பார்த்து consult பண்ணு… இந்த ரெண்டு மாசத்துல இது அஞ்சாவது sick leave நீ போடுறது…. அதுமட்டுமில்லாம climate சரியில்லைன்னு நினைக்கிறேன்… கொஞ்ச நேரத்துக்கு
