நான் அந்த ரயில் நிலையத்தில் இருந்து வெளியே வந்து நின்று சாலையின் இரண்டு பக்கமும் சிறிய மிரட்சியோடு பார்த்தேன். அது இந்தியர்கள் அதிகம் இல்லாத பகுதி என்பதால் யாராவது தெரிந்தவர்களின் கண்ணில் படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைவு என்றபோதும் ஏனோ என் மனதில் லேசான பயம
நான் அசோக்கை “pickup” செய்வதற்காக பலமுறை வந்திருந்த காரணத்தால் அந்த receptionist lady என்னை பார்த்த பார்வையில் ஒரு familiarity-யும், அதை தொடர்ந்த அமைதியும் தெரிந்தது. நான் என்னை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முயற்சித்தாலும் பதற்றத்தில் நான் விட்ட பெருமூச்சில
“சரத்! Tickets எல்லாம் என்னோட travel pouch-ல இருக்கு… அதனால எல்லா சூட்கேஸையும் Check in ல போட்டுடலாம்…” ரவி சூட்கேஸ்களை சுமப்பதை தவிர்க்க, கார் கதவை திறந்து உட்காரப்போனார். சரத் தன் திம்சு கட்டை உடம்பில் நீல நிற denim jeans-ம் மேலே நான்கு பட்டன்
